- تقدیم به 1
- اشاره 5
- 2. انواع دعا 6
- 4. دعا لقلقه زبان نیست 9
- 5. تفاوت دعا و زیارت 9
- 6. مشروعیتِ توسل، زیارت و شفاعت 10
- 8. لزوم ارتباط با اهل بیت علیهم السلام 21
- 10. انواع ادعیه و زیارات مهدوی 23
- اشاره 25
- دعای سلامتی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 30
- دعای معرفت 35
- دعای فرج 41
- دعای «اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِیقَ الطَّاعَهِ» 44
- دعای عهد 56
- زیارت آل یس 62
- دعای ندبه 76
- الف) باب اول: دعاها 105
- اشاره 105
- ب) باب دوم: اعمال سنه(اعمالی که در طول سال انجام می شود) 106
- ج) باب سوم: زیارت ها 106
- اشاره 109
- ضرورت دعا کردن 110
- دعا 110
- آداب دعا 111
- شرایط استجابت دعا 114
- موانع استجابت 115
- اوقات دعا 116
- راز تاخیر در اجابت 117
- فضیلت صلوات و دعا برای حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم و اهل بیت طاهرش علیهم السلام 122
- بلند همت بودن درخواسته ها 124
- شبهه هایی درباره دعا و پاسخ آن 125
- حالت پس از دعا 128
- خطر بزرگ شرک خفی پس از استجابت دعا 132
- دعائی از امام حسین علیه السلام 135
- فهرست برخی از منابع پیرامون ادعیه و زیارات مهدوی 137
دعای خواص
اما کسانی هستند که به روش دیگری دعا می کنند؛ بنابراین، درجه و مقامشان باگروه پیشین متفاوت است و محبوب و مقرَّب درگاه خداوند هستند. برخی از این ویژگی ها عبارت است از:
الف) پیوسته اهل دعا هستند؛ در شدت و رخاء، سلامتی و بیماری، فقر و غنا و در همه حالات. بنابراین فرشتگان صدای آنان و زمزمه دعایشان را می شناسند و راه را برای ورود این صدا به آسمان ها باز می کنند.(1)
ب) برای آن ها خودِ دعا موضوعیّت دارد و اذن در دعا را بزرگترین نعمت الهی می بینند.
ج) دعای آن ها پیش از آنکه خواستن باشد، خواندن است و گفتگوی محبوب با معشوقِ حقیقیِ خود، پیوند و ارتباط با اصلِ خود، نور و نیرو گرفتن برای تقرّب به اوست.
د) آن ها اجابت دعای خود را در همین توفیق دعا کردن می بینند و بر این باورند که خیر و صلاحشان همان چیزی است که محبوب آن ها برایشان رقم می زند، اگر او حکم کند که با قیچی (به وسیله دشمنان حق) قطعه قطعه شوند، برایشان خیر است و اگر مالک و فرمانروای شرق و غرب عالم شوند، باز هم برایشان خیر است.(2)
در واقع؛ خیر آن چیزی است که او برایش بخواهد؛ زیرا:
چه بسا چیزی را خوش نداشته باشید، حال آن که خیرِ شما در آن است و یا چیزی را دوست داشته باشید، حال آنکه شرِّ شما در آن است و خدا می داند، و شما نمی دانید.(3)
1- کلینی، کافی، ج2، ص472.
2- همان، ص 62، باب الرضاء بالقضاء.
3- بقره: 216.