- مقدمه ناشر 1
- ماه غلبه اسم رحمت 3
- حدیث فرشته داعی 4
- اتحاد حکم عبد با رب 8
- رجب؛ عامل شکل دهی به شخصیت قیامتی انسان 10
- استغفار خاص 11
- ماهی که همه چیز خدایی است 14
- شرایط یگانه شدن با خدا 15
- ماه رجب، ماه امنیت از غضب الهی 17
- بالاترین تقاضا 18
- نگاه دار سرِرشته تا نگه دارد 19
- کشف رجب در خود 22
- اتّصال به بهشت 24
- شیر؛ صورتِ علم توحیدی مخصوص رجبیون 25
- عسل؛ صورتِ شور معنوی رجبیون 32
- ماهِ ولایی شدن برای ملاقات با حق 33
- راه به دست آوردن توفیق انجام اعمال این ماه 37
- اعمالی ساده و برکاتی بزرگ 38
- سلوکِ بی سر و صدا 40
- زیرکی بفروش و حیرانی بخر 47
- تعلیم بس است، تجرید! 49
- در رُبایید این چنین نفحات را 50
را با آن روایت جمع کنید که امیرالمؤمنین «علیه السلام» می فرماید: «شَهْرُ رَمَضانِ، شَهْرُالله وَ شَعْبانِ شَهْرُ رَسولُ الله وَ رَجَبٌ شَهْری»(1) یعنی؛ ماه رمضان ماه خداست و ماه شعبان ماه رسول الله «صلواه الله علیه وآله» و ماه رجب ماه من است. پس طبق این روایت، به یک اعتبار ماه رجب، ماه یگانگی با خداست، از طریق ارتباط با خود خدا، و به یک اعتبار، ارتباط با خدا بدون اتّصال به ولایت ممکن نیست و لذا ماه رجب، ماه امیر المؤمنین (علیه السلام)، یعنی صاحب ولایت است، پس ماه رجب ماه امیرالمؤمنین (علیه السلام) یعنی ماه ولایت است. «ولایت» یعنی زدودن جنبه های غیر الهی از دل و رسیدن به یک به خود آمدن ناب. دلی که ولایی شد این دل غیرِ حق را نمی خواهد، آن وقت این دل به عشق به نبی- که مظهر نمایش صفات حقّ است- می رسد و برایش طلب نزدیکی به پیامبر اکرم (صلّی الله علیه وآله وسلّم) در ماه شعبان پیدا
می شود و تقاضای واردشدن در سلوک و سنّت پیامبر اکرم (صلّی الله علیه وآله وسلّم) در جانش شعله می کشد و در دعای روزهای ماه شعبان می گوید: «اللّهُمَّ فَاعِنّا عَلَی الْاسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ
1- وسائل الشیعه ج 10 ص 493