دعا از منظر حضرت آیه الله العظمی سیدعلی خامنه ای (مدظله العالی) رهبر معظم انقلاب اسلامی صفحه 20

همان وعده ی الهی است که در همین آیه ای که در اوّل خطبه تلاوت کردم، صریح این معنا را بیان می کند: «وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعوَهًَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ»((1))؛

هرگاه بندگان من درباره ی من از تو سؤال کنند که کجاست، بگو ای پیامبر، من نزدیکم و پاسخ می گویم و دعوت و خواسته ی آن کسی را که از من می خواهد و مرا می خواند، اجابت می کنم. هرکس خدا را بخواند، پاسخی در مقابلش هست: «لِکُلِّ مَسأَلَهً مِنکَ سَمعٌ حَاضِرٌ وَ جَوَابٌ عَتِید»((2))؛

هر سؤالی از خدا، هر خواسته ای از خدا، یک پاسخ قطعی در مقابل دارد. این خیلی مهمّ است و باید بندگان مؤمن خدا آن را خیلی قدر بدانند. حالا کسی که ایمان ندارد، طبیعی است که از این موقعیت مثل خیلی از موقعیتهای دیگر استفاده نمی کند. این وعده ی قطعی الهی است؛ یعنی خدای متعال هر خواسته ای را جواب خواهد داد. این یک وعده است و البتّه هر وعده ای هم شرایطی دارد.47

«أُدعُونی أَستَجِب لَکُم».((3))

هیچ دعایی بی استجابت نیست. استجابت به معنای این نیست که خواسته ی انسان حتماً برآورده خواهد شد ممکن است برآورده بشود، ممکن است به علل و مصالح و موجباتی برآورده هم نشود اما استجابت الهی هست.

معانی ذکر

خود را در برابر خدا یافتن و به او دل دادن

ذِکر یعنی خود را در برابر خدا یافتن، به او گوش سپردن و به او دل دادن.48

1- ([1]) سوره ی بقرهً، آیه ی 186.
2- ([2]) بحارالأنوار ج:83 ص:58 ؛ أَلرِّضَا علیه السلام .
3- ([3]) سوره ی غافر، آیه ی 60.