زبان دعا در صحیفه سجادیه صفحه 49

...وَ یَا مَنْ لَا تَنْقَطِعُ عَنْهُ حَوَائِجُ الْمُحْتَاجِینَ (1) ای آنکه رشته نیاز محتاجان از توبریده نگردد. تَمَدّحْتَ بِالْغَنَاءِ عَنْ خَلْقِکَ وَ أَنْتَ أَهْلُ الْغِنَی عَنْهُمْ (2) تو خود را به بی نیازی از آفریدگانت ستوده ای، و تو شایسته بی نیازی از آنان هستی ...وَ نَسَبْتَهُمْ إِلَی الْفَقْرِ وَ هُمْ أَهْلُ الْفَقْرِ إِلَیْکَ.فَمَنْ حَاوَلَ سَدّ خَلّتِهِ مِنْ عِنْدِکَ، وَ رَامَ صَرْفَ الْفَقْرِ عَنْ نَفْسِهِ بِکَ فَقَدْ طَلَبَ حَاجَتَهُ فِی مَظَانّهَا وَ أَتَی طَلِبَتَهُ مِنْ وَجْهِهَا... (3) : آنان را نیازمند خودت میشماری و آنان سزاوار نیازمندی به تو هستند. پس، آن که بخواهد به کمک تو نیازش را برآورد و توسط تو فقرش را برطرف سازد، به راستی حاجت خویش را از جایگاه اصلیش خواسته است... اللّهُمّ وَلِی إِلَیْکَ حَاجَهٌ قَدْ قَصّرَ عَنْهَا جُهْدِی، وَ تَقَطّعَتْ دُونَهَا حِیَلِی (4): بارخدایا، من به آستانت حاجتی آورده ام که توان دستیابی به آن را ندارم،و رشته چاره جوئیم در برابر آن گسسته است.

2-3-3- عوامل کششی به دعا

امام(ع) در جاهای متعدد صحیفه سجادیه عواملی که انسان را به دعاکردن در پیشگاه خداوند متعال می کشاند بر می شمارد. این عوامل به انسان توفیق می بخشد تا به ضمیمه کردن قدرت لایزال حق به عجز خود فکر نماید و آن انضمام را با دعا اراده کند. به عنوان نمونه حضرت عناصر باطنی و روانی زیر را سبب روی آوردن انسان به دعا می داند؛

1 - آگاهی و اعتقادبه فضل و احسان خداوند

2 - حسن ظن و اعتماد به خداوند متعال

1- پیشین، دعای 13/ فقره10، ص71

2- پیشین، دعای 13/12 ص71

3- پیشین، دعای 13/14،ص71

4- پیشین، دعای 13/15، ص72