زبان دعا در صحیفه سجادیه صفحه 50

... وَ یَحْدُونِی عَلَی مَسْأَلَتِکَ تَفَضّلُکَ عَلَی مَنْ أَقْبَلَ بِوَجْهِهِ إِلَیْکَ، وَ وَفَدَ بِحُسْنِ ظَنّهِ إِلَیْکَ،... (1) : اما آنچه مرا به درخواست از تو فرا می خواند لطف و مهربانی توست به کسی که به سوی تو روی آورده و با خوش گمانی بر تو وارد گشته است.

... فَضْلُکَ آنَسَنِی، وَ إِحْسَانُکَ دَلّنِی، فَأَسْأَلُکَ بِکَ وَ بِمُحَمّدٍ وَ آلِهِ، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمْ، أَن لَا تَرُدّنِی خَائِباً. (2) : فضل تو مرا آرام می سازد و احسانت مرا راه می نماید،پس به حق خودت و به حق محمد و آل او - درود تو بر آنان باد- از تو می خواهم که مرا از آستانت نومید بازنگردانی.

3- آگاهی و یقین به غنای مطلق پروردگار و اینکه تنها او می تواند و بر هرکار قادر است.

4- تشویق و امر نمودن خود خداوند به خواستن و دعا.

5- یقین و آگاهی به شایستگی خدا برای عبادت

... وَ أَنْتَ الّذِی دَلَلْتَهُمْ بِقَوْلِکَ مِنْ غَیْبِکَ وَ تَرْغِیبِکَ الّذِی فِیهِ حَظّهُمْ عَلَی وَ قُلْتَ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ ...، فَسَمّیْتَ دُعَاءَکَ عِبَادَهً،... (3) : و تو آن خدایی هستی که با سخن برآمده از غیب و با تشویق خود که سود ایشان در آن است، آنان را راهنمایی کردی... و فرمودی: مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم... پس دعا به درگاهت را عبادت نام نهادی ... و دعوک بامرک... (4): و به فرمانت به نیایش برخاستند.

1- پیشین، دعای 12/4، ص 66

2- پیشین، دعای 13/25 ص74

3- پیشین، دعای 45/14 و 15 ص 199

4- پیشین، دعای 45/16ص 200