صحیفه مهدیه صفحه 344

در بین اهل مکّه مشهور شد که من با طیّ الأرض به مکّه آمده ام؛ لذا، پس از انجام مناسک حجّ پنهان شدم .

مرحوم مجلسی اوّل می فرماید : ایشان )امیر اسحاق استرآبادی( چهل بار با پای پیاده به حجّ رفته بود . وقتی در اصفهان به خدمتش رسیدم ، از کربلا آمده بود تا به زیارت آقای دو جهان یعنی امام علیّ بن موسی الرضا صلوات اللَّه علیهما مشرّف شود . وی هفت تومان مهریّه همسرش بر گردنش بود ، و همین مقدار را نیز از یکی از ساکنان مشهد مقدّس طلب داشت .

از سویی ، در خواب دیده بود که مرگش نزدیک شده ، سیّد فرمود : من

پنچاه سال در کربلا ساکن بودم تا در آن جا بمیرم ، و حالا می ترسم مرگ در غیر کربلا مرا دریابد و در شهر دیگری بمیرم . وقتی یکی از دوستان ما این جریان را دانست، هفت تومان به سیّد داد و یکی از برادارن دینی را به همراهش روانه کرد .

آن شخص می گوید : وقتی سیّد امیر اسحاق به کربلا رسید و قرضش )مهریّه همسرش( را ادا کرد ، بیمار شد و در روز نهم بیماریش از دنیا رفت و در خانه خویش دفن شد . کرامت های زیادی از این قبیل ، در مدّتی که ایشان در اصفهان بودند ، از وی مشاهده کردم .

من چندین اجازه برای روایت این دعای شریف دارم که به همین یک اجازه بسنده کردم؛ از ایشان )امیر محمّد هاشم( درخواست می کنم در جاهایی که بیشتر احتمال اجابت دعا هست مرا از یاد مبرد ، و از وی می خواهم که این دعا را مگر برای رضای خدای تعالی قرائت نکند، و اگر دشمنش از مؤمنان است هیچ گاه دعا را به قصد هلاک آن مؤمن نخواند اگرچه گناهکار یا اهل ستم باشد . و نیز این دعا را برای اندوختن دنیای پست به کار نبرد، بلکه شایسته است تنها برای نزدیک شدن به خدای تعالی و برای رد کردن زیان های شیطان های جنّی و آدمی از خودش و از تمام مؤمنان ، این دعا را بخواند ، اگر بتواند چنین نیّتی داشته باشد ؛ و اگر نمی تواند این گونه نیّت کند ، بهتر است هیچ نیّتی جز نزدیک شدن به خدای تعالی نداشته باشد .

این مطالب را محتاج ترین بندگان به

رحمت پرودگار بی نیازش ، یعنی محمد تقی فرزند مجلسی اصفهانی نوشت ؛ در حالی که خدا را ستایش ، و بر سرور و سالار پیامبران و جانشینان نجیب و برگزیده اش علیهم السلام درود می فرستد . پایان کلام ایشان که خداوند جایگهش را در بهشت ابدی بالا ببرد .

فرزندش مرحوم علاّمه ابتدای این داستان را که در مورد دیدار حضرت مهدی ارواحنا فداه توسّط امیر اسحاق بود ، در جلد سیزدهم »بحار الأنوار« آورده است ، ولی اختلاف زیادی با این حکایت دارد .(3)

علاّمه مجلسی رحمه الله می فرماید : از جمله دعاهای مشهور ، دعای »حرز یمانی« - که معروف به دعای سیفی نیز هست - می باشد . این دعا چند طریق و روایت مختلف دارد که طریق مهمّ آن را نقل می کنیم ، إن شاء اللَّه :