بود. هنگام دفن عثمان نیز، که مخالفان مانع دفن او شدند، ام حبیبه بود که با تلاش خود به این آشوب اجتماعی خاتمه داد. (1)
در نقلی آمده است که ام حبیبه پس از کشته شدن عثمان، پیراهن آغشته به خون وی را همراه «نعمان بن بشیر» نزد برادرش (معاویه) به دمشق فرستاد. (2)
گویا ام حبیبه توانسته بود به عثمان آب برساند و چون عرصه را بر عثمان تنگ دید، از امام علی (ع) خواست به یاری عثمان بشتابد.
گفته شده او تهدید کرد اگر مانع دفن عثمان در مسجدالنبی شدند، موهای خود را پریشان خواهد کرد. (3)که باید این را لغزش ام حبیبه دانست چنان که او در پی کشته شدن محمد بن ابی بکر، کارگزار امام علی (ع) در مصر اظهار خوشحالی کرد. (4)
1- الغدیر، علامه امینی، ج ٩، ص 21٠.
2- مروج الذهب، علی بن حسین المسعودی، ج3، ص 353.
3- الغدیر، ج ٩، ص 21٠.
4- احادیث ام المؤمنین عایشه، ج 1، ص 35٠.