- صلوات کامل و ناقص کدام است؟ 2
- رفع حسرت با صلوات 8
- صلوات در خانه کعبه 9
- سبب مهر السنه 10
- شرکت ملایکه 11
- حکایت 13
- برخی از آثار صلوات 14
- بهترین ذکر 14
- شرایط اظهار حاجت 15
- اعجاز صلوات با صدای بلند 17
- نابود کننده سیئات 18
- فرشتگان حامل صلوات 19
- بهترین عمل در جمعه 20
- سنگین ترین عمل در قیامت 22
- هنگام نگاه به نامحرم و ذکر صلوات 22
- روشنایی قبر 23
- باعث سنگینی کفّه حسنات 23
- مهمان پیامبر در بهشت 24
- نور پل صراط 24
- راز سربلند موسی 25
- صلوات در امت های پیش از اسلام 25
- خلاصی از دشواری ها 26
- قضیه گاو بنی اسرائیل 27
- توسل بنی اسرائیل 33
- صلوات و رنج شیطان 34
- برترین اعمال [پیامی از برزخ] 35
- صلوات و رمضان 36
- صلوات در روز مبعث 37
- موارد و جلوه های مختلف اهتمام به صلوات 38
- 1. صدقه زبان 38
- 3. هنگام بوییدن گل 40
- 2. بخیل ترین مردم 40
- 4. پیامبر و اولین منبر 42
- اعجاز صلوات و تأمین عافیت و تندرستی 44
- بهتر است از دعا 45
- اعجاز صلوات و اجابت دعا شد و تصیفیه اعمال 45
تو بهتر باشد.»(1)
سبب مهر السنه
سبب مهر السنه
راز تعیین مهر السنه زنان چیست؟ در احادیث آمده است:
[ 3 ] «عن الحسین بن خالد قال: سألت أبا الحسن علیه السلام عن مهر السنّه کیف صار خمسمائه درهم؟ فقال علیه السلام : «إنّ اللّه تبارک و تعالی أوجب علی نفسه ألاّ یکبّره مؤمن ماءه تکبیره و یسبّحه ماءه تسبیحه و یحمده ماءه تحمیده و یهلّله ماءه تهلیله و یصلّی علی محمّد و آله ماءه مرّه ثم یقول: اَللّهُمَّ زَوِّجْنِی مِنَ الْحُورِ الْعَیْنِ إلاّ زوّجه اللّه عزوجل إلی نبیّه صلی الله علیه و آله أن سنّ مهور المؤمنات خمسمائه درهم، ففعل ذلک رسول اللّه صلی الله علیه و آله ».
از حضرت امام رضا علیه السلام پرسیدند: سبب چیست که مَهر زنان در شریعت 500 درهم قرار داده شده است. فرمود: خداوند بر خود واجب گردانیده است که هر مؤمنی که 100 مرتبه اللّه اکبر، 100 مرتبه سبحان اللّه، 100 مرتبه الحمد للّه و 100 مرتبه لا اله الا اللّه بگوید و سپس 100 مرتبه بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله صلوات فرستد و بعد از آن بگوید: اَللّهُمَّ زَوِّجْنِی مِنَ الْحُورِ الْعَیْنِ، حور العین را به او تزویج نماید و علت این است که مهر زنان را 500 درهم قرار داده است.(2)
1- 1. کافی، ج 2، ص 494، ح 17.
2- 2. کافی، ج 5، ص 376؛ المحاسن، ج 2، ص 313، ح 30؛ علل الشرائع، ج 2، ص 499، ح 2؛ عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 90، ح 26.