- صلوات کامل و ناقص کدام است؟ 2
- رفع حسرت با صلوات 8
- صلوات در خانه کعبه 9
- سبب مهر السنه 10
- شرکت ملایکه 11
- حکایت 13
- برخی از آثار صلوات 14
- بهترین ذکر 14
- شرایط اظهار حاجت 15
- اعجاز صلوات با صدای بلند 17
- نابود کننده سیئات 18
- فرشتگان حامل صلوات 19
- بهترین عمل در جمعه 20
- هنگام نگاه به نامحرم و ذکر صلوات 22
- سنگین ترین عمل در قیامت 22
- روشنایی قبر 23
- باعث سنگینی کفّه حسنات 23
- نور پل صراط 24
- مهمان پیامبر در بهشت 24
- راز سربلند موسی 25
- صلوات در امت های پیش از اسلام 25
- خلاصی از دشواری ها 26
- قضیه گاو بنی اسرائیل 27
- توسل بنی اسرائیل 33
- صلوات و رنج شیطان 34
- برترین اعمال [پیامی از برزخ] 35
- صلوات و رمضان 36
- صلوات در روز مبعث 37
- موارد و جلوه های مختلف اهتمام به صلوات 38
- 1. صدقه زبان 38
- 3. هنگام بوییدن گل 40
- 2. بخیل ترین مردم 40
- 4. پیامبر و اولین منبر 42
- اعجاز صلوات و تأمین عافیت و تندرستی 44
- بهتر است از دعا 45
- اعجاز صلوات و اجابت دعا شد و تصیفیه اعمال 45
ذکر و صلوات می رسند، به یکدیگر می گویند: فرود آییم. زمانی که پیاده می شوند، اهل جلسه را هنگام دعا با ذکر آمین، یاری کرده و نیز اهل جلسه را هنگام صلوات کمک و همراهی می کنند. در پایان به یکدیگر می گویند: خوشا به حال افراد این جلسه که خدا آنان را آمرزید.(1)
استجابت دعا
چگونگی دعا کردن و فراهم آوردن استجابت دعا را می توان از طریق توجه به صلوات به دست آورد.
[ 6 ] «عن الإمام الصادق علیه السلام : مَنْ کَانَتْ لَهُ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَاجَهٌ فَلْیَبْدَأْ بِالصَّلاهِ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ ثُمَّ یَسْأَلُ حَاجَتَهُ ثُمَّ یَخْتِمُ بِالصَّلَاهِ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَکْرَمُ مِنْ أَنْ یَقْبَلَ الطَّرَفَیْنِ وَ یَدَعَ الْوَسَطَ إِذَا کَانَتِ الصَّلاهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لا تُحْجَبُ عَنْهُ».
امام صادق علیه السلام فرمود: کسی که حاجتی دارد باید اوّل، صلوات بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله بفرستد و بعد از آن، حاجت خود را بخواهد و در آخر دعا، دوباره صلوات بفرستد. زیرا خدا کریم تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط دعا را قبول نکند و صلوات بر محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله مانع های استجابت دعا را بر طرف می کند.(2)
1- 1. وسائل الشیعه، ج 7، ص 231، ح 92؛ جواهر الکلام، ج 10، ص 255؛ عده الداعی، ص 241؛ بحارالانوار، ج 72، ص 468.
2- 2. کافی، ج 2، ص 494، ح 16؛ وسائل الشیعه، ج 7، ص 95، ح 8833؛ بحارالانوار، ج 90، ص 316.