- صلوات کامل و ناقص کدام است؟ 2
- رفع حسرت با صلوات 8
- صلوات در خانه کعبه 9
- سبب مهر السنه 10
- شرکت ملایکه 11
- حکایت 13
- برخی از آثار صلوات 14
- بهترین ذکر 14
- شرایط اظهار حاجت 15
- اعجاز صلوات با صدای بلند 17
- نابود کننده سیئات 18
- فرشتگان حامل صلوات 19
- بهترین عمل در جمعه 20
- هنگام نگاه به نامحرم و ذکر صلوات 22
- سنگین ترین عمل در قیامت 22
- روشنایی قبر 23
- باعث سنگینی کفّه حسنات 23
- مهمان پیامبر در بهشت 24
- نور پل صراط 24
- راز سربلند موسی 25
- صلوات در امت های پیش از اسلام 25
- خلاصی از دشواری ها 26
- قضیه گاو بنی اسرائیل 27
- توسل بنی اسرائیل 33
- صلوات و رنج شیطان 34
- برترین اعمال [پیامی از برزخ] 35
- صلوات و رمضان 36
- صلوات در روز مبعث 37
- 1. صدقه زبان 38
- موارد و جلوه های مختلف اهتمام به صلوات 38
- 2. بخیل ترین مردم 40
- 3. هنگام بوییدن گل 40
- 4. پیامبر و اولین منبر 42
- اعجاز صلوات و تأمین عافیت و تندرستی 44
- بهتر است از دعا 45
- اعجاز صلوات و اجابت دعا شد و تصیفیه اعمال 45
فرماید: لا لبیک.(1)
اعجاز صلوات با صدای بلند
اعجاز صلوات با صدای بلند
امام جعفر صادق علیه السلام از رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله نقل می کند:
[ 10 ] «ارْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ بِالصَّلاهِ عَلَیَّ فَإِنَّهَا تَذْهَبُ بِالنِّفَاقِ».
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرمودند: صلوات ها را با صدای بلند ادا نمایید، زیرا موجب از بین رفتن نفاق می گردد.(2)
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
[ 11 ] «الصَّلاهُ عَلَیَّ وَ عَلَی أَهْلِ بَیْتِی تَذْهَبُ بِالنِّفَاقِ».
صلوات و درود بر من و خاندان من نفاق را از بین می برد.(3)
هم چنین امام صادق علیه السلام فرمودند:
«هرکه حاجتی از خدای عز و جل داشته باشد، باید با صلوات بر محمد و آلش آن را آغاز کند و سپس حاجت خود را بخواهد و باز هم در پایان، صلوات بر محمد و آلش بفرستد؛ زیرا خداوند عز و جل از آن کریم تر است که دو طرف را بپذیرد و میانه را وانهد؛ زیرا صلوات بر محمد و آلش از او محجوب نباشد».(4)
1- 1. أمالی الصدوق، ص 679 و 676، ح 916؛ ثواب الاعمال، ص 157؛ روضه الواعظین، ص 232؛ بحارالانوار، ج 91، ص 56.
2- 2. اصول کافی، ج 2، ص 494، ح 3؛ وسائل الشیعه، ج 7، ص 192، ح 9088؛ ثواب الاعمال، ص 159؛ بحارالانوار، ج 91، ص 59، ح 41.
3- 3. کافی، ج 2، ص 292، ح 8؛ وسائل الشیعه، ج 7، ص 193، ح 9089.
4- 4. اصول کافی، ج 6، ص 89.