- صلوات کامل و ناقص کدام است؟ 2
- رفع حسرت با صلوات 8
- صلوات در خانه کعبه 9
- سبب مهر السنه 10
- شرکت ملایکه 11
- حکایت 13
- برخی از آثار صلوات 14
- بهترین ذکر 14
- شرایط اظهار حاجت 15
- اعجاز صلوات با صدای بلند 17
- نابود کننده سیئات 18
- فرشتگان حامل صلوات 19
- بهترین عمل در جمعه 20
- هنگام نگاه به نامحرم و ذکر صلوات 22
- سنگین ترین عمل در قیامت 22
- روشنایی قبر 23
- باعث سنگینی کفّه حسنات 23
- نور پل صراط 24
- مهمان پیامبر در بهشت 24
- راز سربلند موسی 25
- صلوات در امت های پیش از اسلام 25
- خلاصی از دشواری ها 26
- قضیه گاو بنی اسرائیل 27
- توسل بنی اسرائیل 33
- صلوات و رنج شیطان 34
- برترین اعمال [پیامی از برزخ] 35
- صلوات و رمضان 36
- صلوات در روز مبعث 37
- موارد و جلوه های مختلف اهتمام به صلوات 38
- 1. صدقه زبان 38
- 3. هنگام بوییدن گل 40
- 2. بخیل ترین مردم 40
- 4. پیامبر و اولین منبر 42
- اعجاز صلوات و تأمین عافیت و تندرستی 44
- بهتر است از دعا 45
- اعجاز صلوات و اجابت دعا شد و تصیفیه اعمال 45
الْیَوْمُ الَّذِی نَزَلَتْ فِیهِ النُّبُوَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله وَ ثَوَابُهُ مِثْلُ سِتِّینَ شَهْراً لَکُمْ».
حسن بن راشد گفت: به امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم: «آیا غیر از اعیاد مشهوره، عید دیگری نیز هست؟» فرمود : شریف ترین و کامل تر از همه آن ها روزی است که رسول خدا صلی الله علیه و آله مبعوث گردید.
عرض کردم: «آن روز، کدام روز بود؟» فرمود: «آن روز شنبه بیست و هفتم ماه رجب بود.» عرض کردم: «در آن روز، چه عملی باید به جای آورد؟» فرمود: روزه می گیری و صلوات بسیار بر محمد و آل محمد می فرستی.(1)
* * *
موارد و جلوه های مختلف اهتمام به صلوات
1. صدقه زبان
موارد و جلوه های مختلف اهتمام به صلوات
1. صدقه زبان
پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله در جمع صحابه خود فرمود:
[ 31 ] «ألا و تقرّبوا إلی اللّه بالطاعات یجزل لکم المثوبات، و قصّروا أعمارکم فی الدنیا بالتعرّض لأعداء اللّه فی الجهاد لتنالوا طول أعمار الآخره فی النعیم الدائم الخالد، و ابذلوا أموالکم فی الحقوق اللازمه لیطول غناوءکم فی الجنّه.
فقام ناس فقالوا: یا رسول اللّه نحن ضعفاء الأبدان قلیلو الأموال لا نفی بمجاهده الأعداء و لا تفضل أموالنا عن نفقات العیالات، فماذا نصنع؟
1- 1. کافی، ج 4، ص 149 و 149، ح 1؛ مصباح المتهجد، ج 736؛ ثواب الاعمال، ص 74؛ من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 90، ح 1816.