شرح زیارت جامعه کبیره صفحه 113

سینه ام زخم شده بود. همواره می گفتم من علم و دانش می خواهم، سینه ام را پر کنید. یک روزی وارد حرم امام حسین علیه السّلام شدم و دستم را دراز کردم و این جمله را گفتم:

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند آیا شود که گوشۀ چشمی به ما کنند

یک مرتبه دیدم سینه ام باز شد و پر از حکمت و معارف شد.

بنابراین یادگیری علوم، منحصر به حوزه نمی شود؛ راه دومی هم دارد که آن راه دوم، توسل به اهل بیت علیهم السّلام است.

این ویژگی مخصوص حضرات اهل بیت علیهم السّلام است؛ زیرا آنان از اوّل خلقت تا انتهای آن، واسطۀ فیض مطلق بین هستی و حضرت رب العالمین هستند.

در زیارت مطلقۀ ابی عبد اللّه الحسین علیه السّلام می خوانیم:

«اراده الرّبّ فی مقادیر اموره تهبط الیکم و تصدر من بیوتکم »(1) ؛اراده و خواست خدای منان در اندازه گیری های امور و کار جهان، ابتدا وارد خانۀ شما می شود و پس از آن، از منازل شما صادر می شود.

یعنی همۀ تقدیرات ابتدا وارد قلب اهل بیت علیهم السّلام می شود و سپس به مقدار و توان ظرفیت و توسل افراد به آن ها از جانب ائمه علیهم السّلام منتقل خواهد شد.