شرح زیارت جامعه کبیره صفحه 179

ولایت هیچ فرق و جدایی از یکدیگر ندارند و در حقیقت ولایت، همان ظهور توحید و معرّف توحید است. و می توان نتیجه گرفت که هرکس زیر بار ولایت نرود، توحید «لا اله إلاّ اللّه» ندارد و ما نمی توانیم به او بگوییم خداپرست و موحّد است.

ما دو حدیث و روایت داریم که هر دو «سلسله الذهب» هستند؛ یعنی راویانش ائمۀ معصومین علیهم السّلام و ملائکه اللّه می باشند. این دو روایت یکی از خواص سندشان این است که اگر کسی، سند آن ها را با زعفران بنویسد و در درون آب حل کند و مریضی بیاشامد به اذن خدا شفا پیدا می کند.(1)

یکی از این دو روایت همان است که امام رضا علیه السّلام در نیشابور بیان فرمودند: «کلمه لا اله إلاّ اللّه حصنی فمن قالها دخل حصنی و أمن من عذابی»؛(2) خدای منّان می فرماید: کلمۀ «لا اله إلاّ اللّه» حصار محکم من است. هرکس آن را بگوید و وارد قلعه شود از عذاب من ایمن خواهد بود.» در ادامه حضرت فرمودند: «بشروطها و أنا من شروطها». کلمۀ «لا اله إلاّ اللّه» چهارده شرط به نام چهارده معصوم علیهم السّلام دارد و یکی از آن ها اعتقاد به ولایت و امامت من امام رضا علیه السّلام است.

روایت دوم می فرماید: «ولایه علیّ بن أبیطالب حصنی فمن دخل