شرح زیارت جامعه کبیره صفحه 88

ابتدا آن ها را آفرید تا هرچه فیض و کمالات و معارف است به آن ها بدهد و آن گاه از ناحیۀ آن ها به انبیا و غیر انبیا برسد.

امیر المؤمنین علیه السّلام و علم الکتاب

در این جا به نکته ای اشاره می کنم. آیۀ کریمۀ قرآنی می فرماید:

«قُلْ کَفی بِاللّهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ » (1)

کافی است که خداوند، و کسی که علم کتاب نزد اوست میان من و شما گواه باشند.

در روایات وارد شده منظور از «و من عنده علم الکتاب» امیر المؤمنین علیه السّلام است.(2) این آیه در مکه بر پیامبر نازل شده است، زمانی که کفار می آمدند بحث می کردند و رسالت پیامبر را قبول نداشتند. خدا می گوید: پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم دو شاهد دارد یکی خدا و دیگری آن آقایی که نزدش علم الکتاب است؛ یعنی امیر المؤمنین علیه السّلام.

امیر المؤمنین علیه السّلام در مکّه سن زیادی نداشته اند و هنوز هم به مقام امامت ظاهری نرسیده اند، امّا در آن زمان علم الکتاب را داشته است.

چون علم آن ها ذاتی است و وقتی هنوز به دنیا نیامده بودند همه چیز