- مقدمه ناشر 1
- ماه غلبه اسم رحمت 3
- حدیث فرشته داعی 4
- اتحاد حکم عبد با رب 8
- رجب؛ عامل شکل دهی به شخصیت قیامتی انسان 10
- استغفار خاص 11
- ماهی که همه چیز خدایی است 14
- شرایط یگانه شدن با خدا 15
- ماه رجب، ماه امنیت از غضب الهی 17
- بالاترین تقاضا 18
- نگاه دار سرِرشته تا نگه دارد 19
- کشف رجب در خود 22
- اتّصال به بهشت 24
- شیر؛ صورتِ علم توحیدی مخصوص رجبیون 25
- عسل؛ صورتِ شور معنوی رجبیون 32
- ماهِ ولایی شدن برای ملاقات با حق 33
- راه به دست آوردن توفیق انجام اعمال این ماه 37
- اعمالی ساده و برکاتی بزرگ 38
- سلوکِ بی سر و صدا 40
- زیرکی بفروش و حیرانی بخر 47
- تعلیم بس است، تجرید! 49
- در رُبایید این چنین نفحات را 50
است که هرکس می تواند در درون خودش به نحوی آن را احیاء و کشف کند. اگر احیاء شد آن وقت می بینید مقامی است که اگر طبق روایت، یک روز از آن را روزه بگیرید، موجب «دفع جهنّم» است، روزه دوم آن موجب «ایجاد صراط» است. یعنی چه که از صراط می گذریم؟ یعنی جادّه ای به سوی بهشت برایمان کشیده می شود. «صراط» جادّه به سوی بهشت است و لذا روزه دوم ماه رجب موجب پدید آمدن صراطی است که آن صراط به سوی بهشت است. یعنی انسان با دومین روزه ماه رجب، قلب خود را به سوی بهشت جهت می دهد، و دیگر قلب او در توجّه به عالم معناست و در این دنیا سرگردان نیست، او انسانِ جهت دار شده است. روزه سوم آن «ایجاد بهشت» است (1)،
یعنی وصل به بهشت. این ماه دارای چنین مقامی
1- قالَ مُوسی بْنَ جَعْفَر( علیه السلام): «رَجَب شَهْرٌ عَظیمٌ، یضاعِفُ اللهُ فیه الْحَسَناتِ، وَ یمْحُو فیهِ السَّیئاتِ، مَنْ صامَ یوْماً مِنْ رَجَبٍ تَباعُدَتْ عَنْهُ النّارُ مَسیره سَنَهٍ، وَ مَن صامَ ثَلاثَهِ ایامٍ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّهٍ» ( اقبال الاعمال ج 3 ص 191)؛ یعنی« رجب، ماه عظیمی است که خداوند نیکی ها را در آن چند برابر و بدی ها را محو می نماید، هر کس یک روز از ماه رجب را روزه بدارد، آتش جهنّم به فاصله یک سال از او دور می شود و هر کس سه روز از آن را روزه دارد، بهشت برای او واجب می شود». همچنان که در روایت دیگری از رسول خدا( ص) داریم:« هر کس کلّ ماه رجب را روزه دارد، خداوند رضایت خود را برای او ثبت می کند و کسی که رضایت خداوند برای او ثبت شد، مورد عذاب قرار نمی گیرد».( مصباح المتحجد ج 2 ص 797)