کلیات مفاتیح نوین صفحه 167

یَقینی افْضَلَ الْیَقینِ، وَانْتَهِ بِنِیَّتی الی احْسَنِ النِّیَّاتِ، وَبِعَمَلی الی احْسَنِ

را برترین یقین قرار ده، و نیّتم را به نیکوترین آن و عملم را به نیکوترین اعمال

الْأَعْمالِ، اللهُمَّ وَفِّرْ بِلُطْفِکَ نِیَّتی وَ صَحِّحْ بِما عِنْدَکَ یَقینی وَاسْتَصْلِحْ

منتهی گردان، خدایا به لطف و کرمت، نیّتم را (برای کارهای خیر) فراوان کن، و ایمانم را به واسطه آنچه نزد توست تصدیق کن، و با قدرتت

بِقُدْرَتِکَ ما فَسَدَ مِنّی اللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَاکْفِنی ما یَشْغَلُنِی

آنچه از من تباه شده اصلاح گردان، خدایا بر محمّد و خاندان پاکش درود فرست، و اموری که پرداختن به آن مرا

الْإِهْتِمامُ بِهِ، وَاسْتَعْمِلْنی بِما تَسْئَلُنی غَداً عَنْهُ، وَاسْتَفْرِغْ ایَّامی فیما

مشغول می دارد کفایت نما، و مرا به کاری گمار که فردای قیامت از آن بازخواست می کنی، و روزگارم را تنها برای آن هدفی که

خَلَقْتَنی لَهُ، وَاغْنِنی وَاوْسِعْ عَلَیَّ فی رِزْقِکَ، وَلا تَفْتِنّی بِالنَّظَرِ، وَاعِزَّنی

مرا برای آن آفریدی فارغ ساز، و مرا بی نیاز کن و روزیم را وسعت ده، و مرا با نگاه (بیهوده) گرفتار فتنه مساز، و مرا عزّت بخش

وَلا تَبْتَلِیَنّی بِالْکِبْرِ، وَعَبِّدْنی لَکَ، وَلاتُفْسِدْ عِبادَتی بِالْعُجْبِ، وَاجْرِ

و مبتلا به کبر و غرور نساز، و بنده خود گردان، و عبادتم را با خودبینی فاسد مگردان، و با دستان من

لِلنَّاسِ عَلی یَدَیَّ الْخَیْرَ، وَلا تَمْحَقْهُ بِالْمَنِّ، وَهَبْ لی مَعالِیَ الْأَخْلاقِ،

خیر و نیکی را بر مردم جاری گردان، و آن را با منّت نهادنم نابود مکن، و مراتب عالی اخلاق را به من ببخش،

وَاعْصِمْنی مِنَ الْفَخْرِ، اللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَلا تَرْفَعْنی فِی

و مرا از فخرفروشی نگهدار، خدایا بر محمّد و خاندان پاکش درود فرست، و اگر مرتبه مرا نزد

النَّاسِ دَرَجَهً الَّا حَطَطْتَنی عِنْدَ نَفْسی مِثْلَها، وَلا تُحْدِثْ لی عِزّاً ظاهِراً

مردم بالا می بری به همان اندازه مرا نزد خودم پایین آور، و هر قدر عزّت آشکار

الَّا احَدَثْتَ لی ذِلَّهً باطِنَهً عِنْدَ نَفْسی بِقَدَرِها، اللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ

به من عنایت می کنی به همان مقدار فروتنی در درونم ایجاد کن، خدایا بر محمّد و خاندان پاکش

وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَمَتِّعْنی بِهُدیً صالِحٍ لا اسْتَبْدِلُ بِهِ، وَطَریقَهِ حَقٍّ لا ازیغُ

درود فرست و مرا بهره مند نما به هدایت شایسته ای که آن را به چیز دیگری تبدیل نسازم، و راه حقّی که از آن

عَنْها، وَنِیَّهِ رُشْدٍ لا اشُکُّ فیها، وَعَمِّرْنی ما کانَ عُمْری بِذْلَهً فی طاعَتِکَ،

منحرف نشوم و نیّت صحیحی که در آن شک نکنم، و تا زمانی که زندگیم در مسیر طاعت توست به من عمر ده،

فَاذا کانَ عُمْری مَرْتَعاً لِلشَّیْطانِ، فَاقْبِضْنی الَیْکَ قَبْلَ انْ یَسْبِقَ مَقْتُکَ

پس زمانی که زندگیم چراگاه شیطان گردد جانم را بگیر، پیش از آن که خشمت به من رسد