کلیات مفاتیح نوین صفحه 243

1- [297]کامل الزیارات، باب 69، صفحه 167، حدیث 4.

2- [298]همان مدرک، باب 9، صفحه 34، حدیث 5.

به هر حال اگر کسی، حالی به او دست داد و نخواست به این مقدار اکتفا کند بلکه آماده شد که زیارتی از زیارت های وارد شده را بخواند، می تواند یکی از این زیارات مطلقه را که اختصاص به زمان خاصّی ندارد قرائت کند:

زیارات مطلقه

اشاره

این زیارت را «علّامه مجلسی» از جهت سند، از صحیح ترین زیارات می داند(1) و مرحوم حاج شیخ عباس قمی (در مفاتیح الجنان) آن را در نهایت اعتبار معرّفی می کند.

جابر جعفی از امام باقر علیه السلام نقل می کند که فرمود: پدرم علی بن الحسین علیه السلام بعد از شهادت پدرش (از فرط غصّه و اندوه و) برای کراهتی که از حشر و نشر با مردم داشت چند سالی دور از مردم زندگی می کرد، و گاه به سوی عراق به قصد زیارت پدر و جدّش حرکت می کرد و کسی از آن خبر نداشت، روزی به قصد زیارت امیرمؤمنان صلوات اللَّه علیه حرکت کرد و من نیز، همراه او بودم و هیچ جنبنده و صاحب روحی غیر از دو ناقه، با ما نبود؛ وقتی به نجف- از بلاد کوفه- رسیدیم، دیدیم که در مکان خاصّی توقّف کرد و گریست؛ به حدّی که محاسن شریفش با اشک چشمش تر شد و گفت: السلام علیک یا امیرالمؤمنین ... تا آخر این زیارت که خواهد آمد.(2) در هر حال، سندی که در «مزار کبیر» برای این زیارت آمده، چنین است: جابر جعفی از امام محمّد باقر علیه السلام نقل می کند که امام زین العابدین علیه السلام به زیارت قبر امیر مؤمنان علیه السلام آمد و کنار قبر آن حضرت ایستاد و گریست و گفت:

السَّلامُ عَلَیْکَ یا امینَ اللَّهِ فی ارْضِهِ، وَحُجَّتَهُ عَلی عِبادِهِ، السَّلامُ

سلام بر تو ای امین خدا بر روی زمینش و حجّت او بر بندگانش، سلام

عَلَیْکَ یا امیرَالْمُؤْمِنینَ، اشْهَدُ انَّکَ جاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَعَمِلْتَ

بر تو ای امیرمؤمنان، گواهی می دهم که تو در راه خدا به شایستگی جهاد نموده و به کتابش

بِکِتابِهِ، وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِیِّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، حَتّی دَعاکَ اللَّهُ الی

عمل کرده و از سنّت پیامبرش- که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد- پیروی نمودی تا اینکه خداوند تو را

جِوارِهِ، فَقَبَضَکَ الَیْهِ بِاخْتِیارِهِ، وَالْزَمَ اعْدائَکَ الْحُجَّهَ مَعَ مالَکَ مِنَ

به جوار قربش فرا خواند و تو را به اختیار خود قبض روح کرد و دشمنانت را به پذیرش حجّت و دلیل تو وادار ساخت با آن همه