کلیات مفاتیح نوین صفحه 313

وَبِحَقِّ الْحَسَنِ عَلَیْکَ، وَبِحَقِّکَ عَلَی الْحُسَیْنِ، وَبِحَقِ الْحُسَیْنِ عَلَیْکَ، فَانَ

و به حق حسن بر تو و به حق تو بر حسین و به حق حسین بر تو، که همانا

حُقُوقَهُمْ عَلَیْکَ مِنْ افْضَلِ انْعامِکَ عَلَیْهِمْ، وَبِالشَّاْنِ الَّذی لَکَ عِنْدَهُمْ،

حقّ آنان بر تو از بهترین نعمت های تو به آنهاست و به شأن و منزلت تو نزد آنان

وَبِالشَّاْنِ الَّذی لَهُمْ عِنْدَکَ، صَلِّ عَلَیْهِمْ یا رَبِّ صَلاهً دائِمَهً مُنْتَهی

و جایگاه آنها نزد تو، ای پروردگار من بر آنها درودی همیشگی فرست که نهایت آن

رِضاکَ، وَاغْفِرْ لی بِهِمُ الذُّنُوبَ الَّتی بَیْنی وَبَیْنَکَ، وَأرْضِ عَنِّی خَلْقَکَ،

خشنودی تو باشد، و به واسطه آنها گناهانی که بین من و تو واقع شده (و فقط تو از آن آگاهی) بیامرز و مخلوقاتت را (از من) خشنود گردان

وَاتْمِمْ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ، کَمااتْمَمْتَها عَلی آبائی مِنْ قَبْلُ، وَلاتَجْعَلْ لِأَحَدٍ مِنَ

و نعمت هایت را بر من تمام گردان، همان گونه که پیش از این آن نعمتها را بر پدرانم تمام کردی، و منّت کسی از

الْمَخْلُوقینَ عَلَیَّ فیهَا امْتِناناً، وَامْنُنْ عَلَیَّ کَما مَنَنْتَ عَلی آبائی مِنْ

مخلوقاتت را در این مورد بر من قرار مده، و بر من منّت گذار همان گونه که بر پدرانم پیش از این

قَبْلُ، یا کهیعص، اللهُمَّ کَما صَلَّیْتَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، فَاسْتَجِبْ لی

منّت گذاشتی، ای «کهیعص»، ای خدا همان گونه که بر محمّد و خاندان پاکش درود فرستادی، دعایم را در آنچه از تو

دُعآئی فیما سَئَلْتُ، یا کَریمُ یا کَریمُ یا کَریمُ* سپس به سجده برو ودر سجده خواستم اجابت کن، ای بزرگوار ای بزرگوار ای بزرگوار*************

بگو: یا مَنْ یَقْدِرُ عَلی حَوآئِجِ السَّآئِلینَ، وَیَعْلَمُ ما فی ضَمیرِ الصَّامِتینَ، یا

ای کسی که بر اجابت خواسته های سؤال کنندگان توانایی و آنچه در دلِ لب فرو بستگان است می دانی،

مَنْ لایَحْتاجُ الَی التَّفْسیرِ، یا مَنْ یَعْلَمُ خائِنَهَ الْأَعْیُنِ وَما تُخْفِی

ای کسی که به تفسیر و توضیح نیاز نداری، ای کسی که خیانت چشم ها و آنچه در سینه ها مخفی است

الصُّدُورُ، یا مَنْ انْزَلَ الْعَذابَ عَلی قَوْمِ یُونُسَ وَهُوَ یُریدُ انْ یُعَذِّبَهُمْ،

را می دانی، ای کسی که عذاب را بر قوم یونس نازل کرد، وقتی که می خواست آنها عذاب شوند

فَدَعَوْهُ وَتَضَرَّعُوا الَیْهِ فَکَشَفَ عَنْهُمُ الْعَذابَ، وَمَتَّعَهُمْ الی حینٍ، قَدْ تَری

سپس دعا کرده و به درگاهش گریه و زاری کردند پس عذاب را از آنها برطرف کرد و تا مدّتی آنها را (از حیات) بهره مند ساخت، تو جایگاهم

مَکانی وَتَسْمَعُ دُعآئی وَتَعْلَمُ سِرّی وَعَلانِیَتی وَحالی صَلِّ عَلی

را می بینی و دعایم را می شنوی، و نهان و آشکار و حال مرا می دانی، بر محمّد و