کلیات مفاتیح نوین صفحه 53

یاحَنَّانُ یا مَنَّانُ، یا رَحیمُ یا رَحْمنُ، یا جَبَّارُ یا قَهَّارُ، یا غَفَّارُ یا سَتَّارُ،

ای غمخوار، ای سخاوتمند، ای مهربان، ای بخشنده، ای توانا، ای پیروز، ای آمرزنده، ای عیب پوش

نَجِّنی بِرَحْمَتِکَ مِنْ عَذابِ النَّارِ، وَفَضیحَهِ الْعارِ، اذَا امْتازَ الْأَخْیارُ مِنَ

به رحمتت مرا از عذاب دوزخ و رسوایی ننگ نجات ده، در آن هنگام که نیکان از بدان

الْأَشْرارِ، وَحالَتِ الْأَحْوالُ، وَهالَتِ الْأَهْوالُ 71]، وَقَرُبَ الْمُحْسِنُونَ، وَبَعُدَ

جدا شوند و حالها دگرگون شود و وحشت ها به هراس اندازند و نیکوکاران نزدیک و بدکاران

الْمُسیئُونَ، وَ وُفِّیَتْ کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَهُمْ لا یُظْلَمُونَ.(1)

دور شوند، و به هر کس آنچه بدست آورده داده شود در حالی که بر ایشان ستم نشود.

4- مناجات الراجین

(امیدواران)

مناجات کسانی است که با زبان رجا و امید با خدا سخن می گویند؛ امیدوار به لطف الهی و پرده پوشی های او و احسان و فضل پروردگارند.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

یا مَنْ اذا سَئَلَهُ عَبْدٌ اعْطاهُ، وَاذا امَّلَ ما عِنْدَهُ بَلَّغَهُ مُناهُ، وَاذا اقْبَلَ عَلَیْهِ

ای کسی که هر بنده از تو درخواست کند عطایش کنی، و هرگاه آنچه نزد توست آرزو کند به آرزویش برسانی، و هرگاه به تو رو کند

قَرَّبَهُ وَادْناهُ، وَاذا جاهَرَهُ بِالْعِصْیانِ سَتَرَ عَلی ذَنْبِهِ وَغَطَّاهُ، وَاذا تَوَکَّلَ

مقرّب و نزدیک درگاهت گردانی، و هر گاه که آشکارا نافرمانیت کند بر گناهش پرده کشیده و آن را بپوشانی، و هر گاه بر تو توکّل کند

عَلَیْهِ احْسَبَهُ وَکَفاهُ، الهی مَنِ الَّذی نَزَلَ بِکَ مُلْتَمِساً قِراکَ فَما قَرَیْتَهُ،

او را به حساب آوری و کفایت کنی، ای معبود من، کیست که با درخواست میهمان نوازی به درگاهت آید و تو او را نپذیری؟

وَمَنِ الَّذی اناخَ بِبابِکَ مُرْتَجِیاً نَداکَ فَمااوْلَیْتَهُ، ایَحْسُنُ انْ ارْجِعَ عَنْ بابِکَ

و کیست که به امید بخششت به درگاهت فرود آید و احسانش نکنی؟ آیا نیکوست که با ناامیدی از درگاهت منصرف

بِالْخَیْبَهِ مَصْرُوفاً، وَلَسْتُ اعْرِفُ سِواکَ مَوْلیً بِالْأِحْسانِ مَوْصُوفاً، کَیْفَ

شده و بازگردد؟ در حالی که من مولایی جز تو صاحب احسان نمی شناسم، چگونه