منتخب مفاتیح الجنان (به چهار زبان عربی، فارسی، اردو، انگلیسی) صفحه 1

مقدمه

بسم الله الرحمن الرحیم

دعا در لغت به «معنای خواندن، صدا کردن و یاری خواستن» و در اصطلاح به معنای «راز و نیاز، گفت وگو، مناجات و درددل کردن با معبود برای تقرب جستن به ذات باری تعالی، کسب فضایل و مقامات معنوی، اجر و پاداش و حل مشکلات است».

خداوند متعال در قرآن کریم سوره غافر، آیه60، اهمیت و ارزش دعا را این گونه بیان می فرمایند: «وَقالَ رَبُّکُمُ ادْعُونی اَسْتَجِبْ لَکُمْ اِنَّ الَّذینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِینَ»؛ پروردگار شما گفته است: مرا بخوانید تا

(دعای) شما را بپذیرم. و آنانی که از عبادت من تکبر می ورزند، به زودی با ذلت وارد دوزخ می شوند.

احادیث و روایات فراوانی از پیامبر اسلام| و اهل بیت علیهم السّلام در عظمت دعا وارد شده است.

از احادیث و روایات استفاده می شود که دعا در بعضی مکانها مستجاب می شود؛ از جمله اماکن متبرکه و مشاهد مشرفه، همچون بارگاه امامان معصوم و قبور امامزادگان، خاصه زیر گنبد بارگاه حضرت سید الشهداء، در کعبه بین مقام ابراهیم و در خانه خدا که «حطیم» نام دارد؛ زیر ناودان طلا، نزد حجرالاسود، نزد مقام ابراهیم، درون خانه خدا، کنار چاه زمزم، روی کوه صفا، روی کوه مروه، مشعر الحرام، بقیع، محل شهادت شهیدان و جایی که خون شهیدی بر زمین ریخته شده باشد و... .

همچنین دعا کردن در این اوقات قرین به اجابت است: روز جمعه، عید فطر، عید قربان و عید غدیر، که در این مواقع درِ رحمت الهی باز است؛ دعا هنگامی که خون شهید مؤمنی بر زمین می ریزد؛ دعا کردن در پایان خطبه نماز جمعه تا مرتب شدن صف ها برای نماز؛ هنگام سحر تا طلوع خورشید، که رزق و روزی در این ساعات تقسیم می شود؛ دعا هنگام زلزله، باد سرخ، خسوف، کسوف و هنگام باریدن باران؛ دعا هنگام خواندن قرآن،وقت اذان، هنگام طلوع فجر صادق، هنگام دیدن هلال ماه، هنگام نماز، هنگام دیدن خانه خدا؛ دعا در بین اذان و اقامه، دعا در نماز وتر از نافله شب و پس از