غربت عشق صفحه 25

نتیجه ی اطاعت از حضرت رضا

لا اکراه فی الدین قد تبین الرشد من الغی فمن یکفر بالطاغوت و یؤمن بالله فقد استمسک بالعروه الوثقی لا انفصام لها و الله سمیع علیم (256)

(بقره 256)

ترجمه: در قبول و پذیرش دین، اکراهی نیست، (چرا که) راه درست از راه انحراف و گمراهی، مشخص شده است.

بنابراین کسی که به طاغوت کافر شود و به خدا ایمان آورد، به عروه الوثقی (دستگیره ی محکم الهی) چنگ زده - و تمسک جسته - است، که گسستن و از بین رفتنی، برای آن نیست و خداوند، شنوا و داناست.

سؤال: «رشد» به چه معناست، که تبعیت از آن «یؤمن بالله» بوده؛ و نیز «غی» چیست که اطاعت و پیروی از آن، به منزله ی «طاغوت» محسوب می گردد؟! خلاصه ی کلام: آنچه که از مجموع روایات موثق نبوی و علوی بدست می آید، آن است که «رشد» یعنی «هدایت صحیح» - که به تعبیری همان «سبیل الله» است - اطاعت و پیروی از قول و رفتار ائمه هدی علیهم السلام - که همان راهبران حقیقی و بدون گسست و سستی