- آنچه در این مجموعه می خوانید 1
- گزیده ی شعری در مدح حضرت رضا 2
- مقدمه 5
- انکار امامت حضرت رضا 9
- برابری زیارت حضرت با حج عمره 12
- نتیجه ی اطاعت از حضرت رضا 25
- حشر با امام رضا 31
- امام رضا عامل نجات از گرفتاری 33
- امام رضا، همان وجه الله 35
- حرمت ویژه ی حضرت رضا در نزد پروردگار 39
- مقام محمود حضرت رضا 48
- زیارت، عامل شرح صدر 50
- بهشت، کمترین پاداش زیارت 52
- نجات زائران از حوادث هولناک قیامت 55
- عالم آل محمد 59
- جایگاه ویژه ی زائران در قیامت 61
- خاک طوس، خاک بهشت 63
- عامل اصلی آمرزش گناهان 65
- اطاعتش واجب است 72
- در بهشت، با امام 77
- معرفت به حق ایشان 80
- تنها سبب قبولی زیارت 82
- پاورقی 107
مرا دشمن بدارد، نه او مرا در قیامت می بیند، و نه من او را می بینم (یعنی به اذن خداوند، ملائکه ی الهی پرده و حجابی بین من و او قرار می دهند تا از دیدار و شفاعت، محروم بماند، هر چند که در دنیا بسیار، لا اله الا الله گفته باشد!).
نکته ی قابل توجه آنکه: این تعبیر و آیه ی مورد بحث (انعام 79)، بیشتر برای حرم مطهر و منور حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام بکار رفته؛ چنانچه به نقل کتاب «من لا یحضره الفقیه» و «مفاتیح الجنان»: هنگامی که خواستی برای زیارت حضرت رضا علیه السلام بروی، از درب منزل بیرون آمده و بر در خانه بایست و بگو:
اللهم الیک وجهت وجهی و علیک خلفت …
و یا
اللهم الیک توجهت و الیک قصدت و ما عندک أردت
ترجمه: پروردگارا! روی خود را به سوی تو نمودم - یعنی با توجه، به قصد زیارت امام رضا علیه السلام که مظهر والای وجه الله و وجود پروردگار است!-، به خودی خود، رویم
را به سوی تو نموده ام (فتأمل)!