- آنچه در این مجموعه می خوانید 1
- گزیده ی شعری در مدح حضرت رضا 2
- مقدمه 5
- انکار امامت حضرت رضا 9
- برابری زیارت حضرت با حج عمره 12
- نتیجه ی اطاعت از حضرت رضا 25
- حشر با امام رضا 31
- امام رضا عامل نجات از گرفتاری 33
- امام رضا، همان وجه الله 35
- حرمت ویژه ی حضرت رضا در نزد پروردگار 39
- مقام محمود حضرت رضا 48
- زیارت، عامل شرح صدر 50
- بهشت، کمترین پاداش زیارت 52
- نجات زائران از حوادث هولناک قیامت 55
- عالم آل محمد 59
- جایگاه ویژه ی زائران در قیامت 61
- خاک طوس، خاک بهشت 63
- عامل اصلی آمرزش گناهان 65
- اطاعتش واجب است 72
- در بهشت، با امام 77
- معرفت به حق ایشان 80
- تنها سبب قبولی زیارت 82
- پاورقی 107
الشهور عندالله … [آیه ی مورد بحث]»، سؤال کردم (که منظور از ماههای سال، با این مشخصات چیست)؟!
جابر گوید: سید و سرور من (امام باقر علیه السلام به جهت نادانی و گمراهی مردم، و ندانستن معنای باطنی و هدایتگر آیات)، نفسی با آه و حزن کشیده و فرمودند:
ای جابر! اما منظور از سال (در قرآن)، همان جد من رسول الله صلی الله علیه و اله، و منظور از ماههای دوازده گانه، (امامان و اوصیاء ایشان) از امیرالمؤمنین تا من، و پس از من فرزندم جعفر و پسرش موسی و پسرش علی و پسرش محمد و فرزندش علی و فرزندش حسن و فرزندش محمد الهادی المهدی علیهم السلام، که دوازده امامند، می باشند؛ همانا نی که حجتهای خدا بر بندگانش و امینان او بر وحی و علمش هستند؛ و چهار تای آنها، که دین قیم می باشند، همان چهار امامی اند، که با یک نام هستند: علی أمیرالمؤمنین
علیه السلام، و پدرم علی بن الحسین علیه السلام و علی بن موسی الرضا علیه السلام و علی بن محمد الهادی علیه السلام، پس اقرار به آنها، همان دین قیم، و آئین محکم و پابرجا (و بدون لغزش) است، پس در عدم شناخت واقعی آنان، به خود ستم روا مدارید، یعنی (قلبا پذیرفته و عمل نمائید، و) بگویید که به واسطه ی آنان هدایت یافته اید!
حدیث 2: عن أبی حمزه الثمالی قال: کنت عند أبی جعفر محمد بن علی الباقر علیه السلام ذات یوم، فلما تفرق من کان عنده، قال لی: یا أباحمزه! من المحتوم