غربت عشق صفحه 46

الرضا علیه السلام به امامت، توسط امام کاظم علیه السلام، با نصب امیرالمؤمنین

علیه السلام به امامت و ولایت، توسط رسول الله صلی الله علیه و آله؛ و مشکلات هر دو زمان در هدایت مردم لجوج گمراه؛ و متفرق شدن، و گروه گروه شدن مسلمین، به سبب عدم پذیرش ولایت امام علی و امام رضا علیهماالسلام؛ و نیز توجه و تدبر در تاریخ، و مقایسه ی زمان چهار علی بزرگوار (امام علی، امام سجاد، امام رضا، امام هادی علیهم السلام)، با سایر ائمه ی هدی علیهم السلام؛ و درک حساسیت فوق العاده ی زمان این چهار امام بزرگوار، که عموما به گمراهی، دوری از ولایت، و یا توقف در پذیرش امامت یکی از این سروران می انجامید؛ همگی از نکات بسیار مهم و دقیق، و قابل بررسی، تحقیق و تأمل فراوان می باشند، که در این ارتباط به چند روایت ارزشمند، اشاره می شود:

حدیث 1: عن عبدالله بن سنان، عن أبی الحسن موسی علیه السلام فی حدیث، أنه قال، و علی علیه السلام ابنه جالس بین یدیه: من ظلم ابنی هذا حقه و جحده امامته من بعدی کان کمن ظلم علی بن أبیطالب حقه و جحده امامته بعد رسول الله صلی الله علیه و اله. [26].

ترجمه: راوی از امام کاظم علیه السلام، زمانی که فرزندش علی (حضرت رضا علیه السلام) در مقابلش نشسته بود، در حدیثی نقل می کند که فرمودند: هر کس حق این پسرم را به ظلم بگیرد، و امامت او را بعد از من انکار نماید، همانند کسی است که حق علی بن ابیطالب علیه السلام را به ظلم گرفته، و امامت او را بعد