غربت عشق صفحه 67

1. «فتح مبین» اشاره به همان شایعه پراکنیها و جوسازی هایی است که دشمنان خدا و رسول، جهت از میان برداشتن عظمت رسول الله صلی الله علیه و اله - که در واقع، همان عظمت خداوند متعال و اسلام بود - انجام می دادند، و آن، عبارت بود از: «أبتر» بودن رسول الله صلی الله علیه و اله، یعنی پسر نداشتن؛ و به خیال

آن کوردلان، و ظاهر بینان، انقطاع نسل ایشان! غافل از آنکه، همانند بسیاری از لطایف و ظرائف افعال الهی، که در زمان انبیاء و امم گذشته نیز، به وقوع پیوسته (مانند: معجزه تولد موسی علیه السلام در زمان خفقان و کشتار بیش از 90 هزار کودک پسر، توسط فرعون، و رشد ایشان در همان مرکز حکومت کفر؛ نجات ابراهیم علیه السلام در آتش، برد و سلام شدن آن و … !)؛ این بار نیز خداوند متعال، قصد داشت تا برخلاف آنچه، دشمنان دین و قرآن و رسول، تصور داشتند، خلفاء به حق خود، و جانشینان بلافصل رسول، که همان وارثان حقیقی نبوت، و زبانهای گویای دین اویند را، از طریقی جز انتظار آنان، به روی زمین آورده و قدرت لایزال خویش را به مرحله ی ظهور برساند؛ بر همین اساس، خداوند تمامی پسرانی که برای رسول الله صلی الله علیه و اله متولد شده بودند را قبل از وفات ایشان، از او گرفته، و تنها یادگار آن حضرت را، أم الائمه، حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام قرار داد، تا به واسطه ی وجود نازنین و طاهر ایشان، یاوران حقیقی رسول الله صلی الله علیه و اله - یعنی همان ائمه اطهار علیهم السلام - پا به عرصه ی دنیا بگذارند! بنابراین، هر چند که ظاهر آیات شریفه، خبر و مژده ی پیروزی در فتح