غربت عشق صفحه 73

و بزرگان فریقین، مربوط به واقعه ی عظیم غدیرخم، و ابلاغ امامت امیرالمؤمنین علیه السلام می باشد: «الیوم أکملت لکم دینکم و أتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا»؛ در حالی که قبل و بعد این آیه ی شریفه، در ظاهر، با این قسمت از آیه، مرتبط نمی باشد؟! ثانیا: از جهت باطن، و تأویل آیات قرآنی، ولایت ائمه ی اطهار علیهم السلام یکی از اصولیات آشکار و بدیهی بوده، که ابلاغ آن از جانب خداوند متعال بر تمامی انبیاء، از آدم تا خاتم علیهم السلام، تکلیف گشته؛ و آنان پس از ابلاغ توحید، نبوت و رسالت خویش؛ و قبل از بیان دستورات اختصاصی هر قوم، ابتدا مکلف به ابلاغ اصولی ترین و مهم ترین مبنای خلقت عالم، یعنی همان مژده به رسالت و ظهور نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و اله و اهل بیت پاکیزه ی ایشان - یعنی از امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام تا حضرت مهدی (ارواحنا له الفداء) - بوده اند، و وظیفه داشته اند که از اقوام خود ابتدا اعتراف به پذیرش ولایت و امامت ائمه ی اطهار علیهم السلام را گرفته، و سپس آنها را به سمت و سو، و پیروی از آنان راهنمائی و راهبری نمایند! که البته، چنین بحث بسیار ریشه ای و عمیقی، محتاج مجال خاص خود بوده، که به لطف خداوند منان، در کتاب جامع «ولایت علی و آل علی علیهم السلام راز پنهان قرآن» اثر

حقیر، مفصلا به اثبات و تبیین این مهم، پرداخته شده است. بنابراین می توان اینگونه توضیح داد که: یا باید این آیه را به عنوان مصداق خاص حضرت امام