ترجمه کامل‌الزیارات صفحه 131

عرض می‌کرد: از امّت شما چه کسانی به زیارت ما می‌آیند؟

رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم می‌فرمود: من و پدرت و برادرت و تو را زیارت نخواهد نمود مگر راست گویان از امّت من.

5- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیُّ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ زَکَرِیَّا الْعَدَوِیِّ الْبَصْرِیِّ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْمُخْتَارِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ بِشْرٍ عَنِ القوام [الْعَوَّامِ ]مَوْلَی قُرَیْشٍ قَالَ سَمِعْتُ مَوْلَایَ عَمْرَو بْنَ هُبَیْرَةَ قَالَ رَأَیْتُ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ فِی حَجْرِهِ یُقَبِّلُ هَذَا مَرَّةً وَ هَذَا مَرَّةً وَ یَقُولُ لِلْحُسَیْنِ إِنَّ الْوَیْلَ لِمَنْ یَقْتُلُکَ

محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حمیری، از ابی سعید حسن بن علی بن زکریّا عدوی بصری نقل نموده که وی گفت:

عمرو بن مختار گفت: اسحق بن بشر از قوّام که مولای قریش بود نقل کرد که وی گفت:

از آقای خود عمر بن هبیره شنیدم که گفت: رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم را دیدم که حسن و حسین علیهما السّلام در دامن آن حضرت بوده و آن جناب گاهی او و زمانی این را می‌بوسیده و به حسین علیه السّلام می‌فرمودند:

وای بر کسی که تو را می‌کشد.

6- حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی سَعِیدٍ الْقَمَّاطِ عَنِ ابْنِ أَبِی یَعْفُورٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ بَیْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی مَنْزِلِ فَاطِمَةَ وَ الْحُسَیْنُ فِی حَجْرِهِ إِذْ بَکَی وَ خَرَّ سَاجِداً ثُمَّ قَالَ یَا فَاطِمَةُ یَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ إِنَّ الْعَلِیَّ الْأَعْلَی تَرَاءَی لِی فِی بَیْتِکَ هَذَا فِی سَاعَتِی هَذِهِ فِی أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ أَهْیَإِ هَیْئَةٍ فَقَالَ لِی یَا مُحَمَّدُ أَ تُحِبُّ الْحُسَیْنَ قُلْتُ یَا رَبِّ قُرَّةُ عَیْنِی وَ رَیْحَانَتِی وَ ثَمَرَةُ فُوءَادِی وَ جِلْدَةُ مَا بَیْنَ عَیْنَیَّ فَقَالَ لِی یَا مُحَمَّدُ وَ وَضَعَ یَدَهُ عَلَی رَأْسِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) بُورِکَ مِنْ مَوْلُودٍ عَلَیْهِ بَرَکَاتِی وَ صَلَوَاتِی وَ رَحْمَتِی وَ رِضْوَانِی وَ نَقِمَتِی وَ لَعْنَتِی وَ سَخَطِی وَ عَذَابِی وَ خِزْیِی وَ نَکَالِی عَلَی مَنْ قَتَلَهُ وَ نَاصَبَهُ وَ نَاوَاهُ وَ نَازَعَهُ أَمَا إِنَّهُ سَیِّدُ الشُّهَدَاءِ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الآْخِرِینَ فِی الدُّنْیَا وَ الآْخِرَةِ وَ سَیِّدُ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ وَ أَبُوهُ أَفْضَلُ مِنْهُ وَ خَیْرٌ فَأَقْرِئْهُ السَّلَامَ وَ بَشِّرْهُ بِأَنَّهُ رَایَةُ الْهُدَی وَ مَنَارُ أَوْلِیَائِی وَ حَفِیظِی وَ شَهِیدِی عَلَی خَلْقِی وَ خَازِنُ عِلْمِی- وَ حُجَّتِی عَلَی أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ أَهْلِ الْأَرَضِینَ وَ الثَّقَلَیْنِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ

ترجمه: پدرم علیه الرحمه از سعد بن عبد اللّه، از محمّد بن عیسی، از محمّد بن سنان، از ابی سعید قمّاط، از ابن ابی یعفور، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام نقل نموده که آن حضرت فرمودند:

روزی رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم در منزل حضرت فاطمه سلام اللّه علیها تشریف داشته در حالی که حضرت امام حسین علیه السّلام در دامن آن جناب بودند، حضرت گریسته و به سجده رفته، سپس فرمودند: