ترجمه کامل‌الزیارات صفحه 178

*** ***

29 ] - باب بیست و نهم نوحه‌سرائی طائفه جنّ بر حسین بن علی علیهما السّلام

1- حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقُرَشِیُّ الرَّزَّازُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ نَصْرِ بْنِ مُزَاحِمٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ ثَابِتٍ عَنْ حَبِیبِ بْنِ أَبِی ثَابِتٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجَةِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) قَالَتْ مَا سَمِعْتُ نَوْحَ الْجِنِّ مُنْذُ قَبَضَ اللَّهُ نَبِیَّهُ إِلَّا اللَّیْلَةَ- وَ لَا أَرَانِی إِلَّا وَ قَدْ أُصِبْتُ بِابْنِی الْحُسَیْنِ قَالَتْ وَ جَاءَتِ الْجِنِّیَّةُ مِنْهُمْ وَ هِیَ تَقُولُ

أَیَا عَیْنَایَ فَانْهَمِلَا بِجُهْدٍ عَلَی رَهْطٍ تَقُودُهُمُ الْمَنَایَا *** ***فَمَنْ یَبْکِی عَلَی الشُّهَدَاءِ بَعْدِی إِلَی مُتَجَبِّرٍ مِنْ نَسْلِ عَبْدٍ

محمّد بن جعفر قرشی رزّاز، از محمّد بن الحسین بن ابی الخطّاب، از نصر بن مزاحم، از عمر بن سعد، از عمرو بن ثابت، از حبیب بن ابی ثابت، از ام سلمه همسر نبی اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم وی گفت:

از زمانی که خداوند منّان روح نبی اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم را قبض فرمود نوحه‌سرائی طائفه جنّ را نشنیدم مگر همان شب (شب رحلت نبی اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) و ندیدم ایشان را مگر وقتی که به مصیبت فرزندم حسین علیه السّلام مبتلا شدم.

ام سلمه می‌فرماید:

در همان زمان جنّیه از طائفه جن آمد در حالی که می‌گفت:

ای دو چشم من با شدّت و زاری گریه کنید، زیرا بعد از من چه کسی بر شهداء بگرید.

زاری کنید بر گروهی که مرگ آنها را به سوی ستمگری از نسل بنده و غلام می‌برد.