ترجمه کامل‌الزیارات صفحه 2

1 ] - باب اوّل ثواب زیارت پیغمبر اکرم و امیر الموءمنین و حسنین صلوات اللّه علیهم اجمعین

1- أَخْبَرَنَا أَبُو الْقَاسِمِ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُولَوَیْهِ الْقُمِّیُّ الْفَقِیهُ قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی خَلَفٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِیِّ عَنْ قَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ بَیْنَمَا الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (علیهما السلام) فِی حَجْرِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذْ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ لَهُ یَا أَبَتِ مَا لِمَنْ زَارَکَ بَعْدَ مَوْتِکَ فَقَالَ یَا بُنَیَّ مَنْ أَتَانِی زَائِراً بَعْدَ مَوْتِی فَلَهُ الْجَنَّةُ وَ مَنْ أَتَی أَبَاکَ زَائِراً بَعْدَ مَوْتِهِ فَلَهُ الْجَنَّةُ وَ مَنْ أَتَی أَخَاکَ زَائِراً

بَعْدَ مَوْتِهِ فَلَهُ الْجَنَّةُ وَ مَنْ أَتَاکَ زَائِراً بَعْدَ مَوْتِکَ فَلَهُ الْجَنَّةُ

ابو القاسم جعفر بن محمّد بن قولویه قمی فقیه می‌گوید:

پدرم رحمة الله علیه از سعد بن عبد اللّه بن ابی خلف اشعری و او از احمد بن محمّد بن عیسی و او از محمّد بن خالد برقی و او از قاسم بن یحیی، و او از جدّش حسن بن راشد و او نیز از عبد اللّه بن سنان و او از حضرت ابی عبد الله امام صادق علیه السّلام نقل نمود که آن جناب فرمودند:

حضرت حسین بن علی علیهما السّلام در دامن پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم بودند، سپس سر مبارک بالا نموده و عرضه داشت:

ای پدر ثواب کسی که پس از رحلتتان شما را زیارت کند چیست؟

پیامبر صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند:

پسرم، کسی که من را پس از رحلت زیارت کند مستحق بهشت بوده و در صورتی که بعد از ارتحال پدرت او را زیارت نماید به بهشت داخل می‌گردد و اگر برادرت را پس از ممات زیارت نماید بهشت حق او بوده و آن کس که بعد از شهادتت تو را زیارت کند بهشت از آن او می‌باشد.

2- عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَنِ الْمُعَلَّی بْنِ أَبِی شِهَابٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ الْحُسَیْنُ (صلی الله علیه و آله) لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَا جَزَاءُ مَنْ زَارَکَ- فَقَالَ یَا بُنَیَّ مَنْ زَارَنِی حَیّاً أَوْ مَیِّتاً أَوْ زَارَ أَبَاکَ أَوْ زَارَ أَخَاکَ أَوْ زَارَکَ کَانَ حَقّاً عَلَیَّ أَنْ أَزُورَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ حَتَّی أُخَلِّصَهُ مِنْ ذُنُوبِهِ