ترجمه کامل‌الزیارات صفحه 219

4- وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنِ الْحَکَمِ بْنِ مِسْکِینٍ عَنْ أُمِّ سَعِیدٍ الْأَحْمَسِیَّةِ قَالَتْ جِئْتُ إِلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَدَخَلْتُ عَلَیْهِ فَجَاءَتِ الْجَارِیَةُ فَقَالَتْ قَدْ جِئْتُ بِالدَّابَّةِ فَقَالَ لِی یَا أُمَّ سَعِیدٍ أَیُّ شَیْءٍ هَذِهِ الدَّابَّةُ أَیْنَ تَبْغِینَ تَذْهَبِینَ قَالَتْ قُلْتُ أَزُورُ قُبُورَ الشُّهَدَاءِ قَالَ أُخْرَی ذَلِکَ الْیَوْمَ مَا أَعْجَبَکُمْ یَا أَهْلَ الْعِرَاقِ تَأْتُونَ الشُّهَدَاءَ مِنْ سَفَرٍ بَعِیدٍ وَ تَتْرُکُونَ سَیِّدَ الشُّهَدَاءِ لَا تَأْتُونَهُ قَالَتْ قُلْتُ لَهُ مَنْ سَیِّدُ الشُّهَدَاءِ فَقَالَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَتْ قُلْتُ إِنِّی امْرَأَةٌ- فَقَالَ لَا بَأْسَ لِمَنْ کَانَ مِثْلَکِ أَنْ یَذْهَبَ إِلَیْهِ وَ یَزُورَهُ قَالَتْ أَیُّ شَیْءٍ لَنَا فِی زِیَارَتِهِ- قَالَ تَعْدِلُ حِجَّةً وَ عُمْرَةً وَ اعْتِکَافَ شَهْرَیْنِ فِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَ صِیَامَهَا وَ خَیْرُهَا کَذَا وَ کَذَا قَالَتْ وَ بَسَطَ یَدَهُ وَ ضَمَّهَا ضَمّاً ثَلَاثَ مَرَّاتٍ

ابو العباس رزّاز، از محمّد بن الحسین، از حکم بن مسکین، از امّ سعید احمسیّه، وی می‌گوید:

رفتم محضر مبارک حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام و بر آن جناب داخل شدم پس کنیزم آمد و اظهار کرد که اسب را برایت آورده و آماده کرده‌ام.

امام علیه السّلام به من فرمودند:

این اسب چیست کجا را اختیار کرده‌ای که بروی؟

عرض کردم: به زیارت قبور شهداء می‌روم.

حضرت فرمودند: امروز را به تأخیر بیانداز، از شما اهل عراق متعجّبم که راه دوری را طی کرده و به زیارت قبور شهداء می‌روید ولی سیّد الشّهداء می‌روید ولی سیّد الشّهداء را ترک کرده و به زیارتش نمی‌روید؟! عرض کردم: سیّد الشّهداء کیست؟

حضرت فرمودند: سیّد الشّهداء حضرت حسین بن علیّ علیهما السّلام می‌باشد.

عرض کردم: من زن هستم.

امام علیه السّلام فرمودند: کسی که مثل شما باشد اشکالی ندارد به آنجا رفته و آن حضرت را زیارت کند.