ترجمه کامل‌الزیارات صفحه 418

سپس به دور حائر بگرد در حالی که می‌گوئی:

ای کسی که به سویش سفر کرده‌ام و به جانبش از شهر خود خارج گشته‌ام و به او پناه آورده‌ام و به طرفش عزم نموده‌ام، و به سویش به واسطه پسر پیامبرش تقرّب جسته‌ام، درود بفرست بر محمّد و آل محمّد با داخل نمودن من به بهشت منّت بر من بگذار و از آتش جهنّم رهایم نما، بار خدایا به غربت و دور بودن منزلم ترحّم فرما، و به واسطه سیر و سفر کردنم به سوی تو و پسر حبیبت من را مورد مهربانی و ترحّم خویش قرار بده، من را رستگار و سعادتمند بگردان، عذر من را پذیرفتی و تواضع و فروتنی من نزد امام و سرور و آقایم را مورد قبول قرار بده، به فریاد و گریه و حزن و افغان و تضرّع و اندوهم رحم کن، و نیز به جزع و بی‌تابی قلبم ترحّم فرما، من به واسطه نعمتی که نصیبم نموده و لطفی که در حقّم روا داشتی به سوی تو از منزلم خارج شده‌ام، و نیز سفرم به سوی تو مرهون تقویتی است که تو من را نموده و به من قدرت داده‌ای، و موانع و مشکلات را از من دور کرده‌ای و در شب و روز حفظم کرده‌ای و مورد کرامتت قرارم داده‌ای، و هر دیاری را که طی کرده و هر بیابان و خشکی را که پیمودم و هر منزلی را که فرود آمده‌ام به واسطه عنایت و لطف تو بوده، تو من را در خشکی و بیابان و آب و دریا رهبری کردی، و تو من را به مقصد رسانده و توفیق داده و اسباب را در اختیارم نهادی و کفایتم کردی و به واسطه فضل تو و حفاظت از من به مقصد خود رسیدم و در تمام این عنایات و الطاف منّت تو بر من ثابت است و فعل و اسم و شخص من نزد تو مکتوب و مضبوط می‌باشد، پس حمد و سپاس تو را است بر نعمتهائی که به من داده و بدین ترتیب من را آزمودی و مورد احسان و کرامت قرار دادی، بار خدایا به دوری من از تو و مرتبه‌ام نزدت و چرب زبانیم رحم فرما، متوسّل‌شدنم را به خود به واسطه فرزند حبیب و اختیار شده و برگزیده‌ات از خلق بپذیر، خداوندا روی نمودن و توجّهم به خودت را قبول نما، خدایا لغزش‌هایم را عفو نما، گناهان بزرگ را که در گذشته از من سرزده ببخش، و عیوب و گناهان و ستم‌هائی که به خود کرده‌ام و تو از آنها آگاهی مانع آمرزش تو نشوند، و اگر از قبایح من در غضب هستی از من راضی شو، و اگر بر من خشمگین هستی توبه‌ام را قبول کن و از من درگذر، همانا تو بر هر چیز قادر هستی، خداوندا من و پدر و مادرم را بیامرز، و به ایشان ترحّم فرما همان طوری که ایشان در طفولیت و کودکی به من ترحم کرده و تربیتم نمودند و از طرف من به ایشان پاداش نیک عطاء فرما، خداوندا بواسطه احسانشان به من، تو نیز به ایشان پاداش بده و به آنها احسان نما در مقابل بدی‌هایشان آنها را بیامرز، خداوندا به واسطه رحمت واسعه‌ات ایشان را به بهشت داخل کن و صورتشان را از مقابل شدن با عذابت بر حذر دار و خنک و خوش نما خوابگاهشان را و در قبرشان وسعت بده و به من نشان بده که ایشان را در رحمتت مستقر فرموده‌ای و در جوار حبیبت حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم قرار داده‌ای.

80 ] - باب هشتادم کیفیّت خواندن نماز نزدیک قبر حضرت امام حسین علیه السّلام

1- حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ وَ جَمَاعَةُ مَشَایِخِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِیِّ وَ حَدَّثَنِی مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِیهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ نَاجِیَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ صَلِّ عِنْدَ رَأْسِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ ع

پدرم رحمة اللّه علیه و جماعتی از اساتیدم، از سعد بن عبد اللّه، از احمد بن محمّد بن عیسی، از محمّد بن خالد برقی و محمّد بن عبد اللّه، از پدرش عبد اللّه بن جعفر حمیری، از ابی عبد اللّه برقی، از جعفر بن ناجیه، از حضرت ابی عبد اللّه علیه السّلام، حضرت فرمودند:

نزد سر قبر حضرت امام حسین علیه السّلام نماز بگذار.

2- وَ حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ وَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ وَ جَمَاعَةُ مَشَایِخِی عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مُوسَی بْنِ عُمَرَ وَ أَیُّوبَ بْنِ نُوحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ أَبِی الْیَسَعِ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) وَ أَنَا أَسْمَعُ قَالَ إِذَا أَتَیْتُ قَبْرَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) أَجْعَلُهُ قِبْلَةً إِذَا صَلَّیْتُ- قَالَ تَنَحَّ هَکَذَا نَاحِیَةً

پدرم رحمة اللّه علیه و علی بن الحسن، و جماعتی از اساتیدم، از سعد بن عبد اللّه، از موسی بن عمر و ایّوب بن نوح از عبد اللّه بن مغیره، از ابی الیسع وی می‌گوید:

شخصی از حضرت أبا عبد اللّه علیه السّلام سوءال کرد و من می‌شنیدم، وی عرض کرد:

هر گاه به زیارت قبر امام حسین علیه السّلام رفتم هنگام نماز آیا قبر را قبله و مقابل خود قرار بدهم؟