معیارهای پذیرش اعمال صفحه 72

سخن اتفاق نظر دارند که آنچه از حضرت ختمی مرتبت صلی الله علیه و آله و سلم از قول و فعل و تقریر شرف صدور یافته سنت و حجّت است.

شیعه به استناد قرآن کریم و از جملۀ آیات شریفه آن، آیۀ تطهیر و احادیث متواتره و مستفیضه ای است که از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله رسیده و بعنوان نمونه یکی از آن احادیث تبرکاً نگارش خواهد یافت، سنت را فعل، قول و تقریر معصوم می داند و مراد از معصوم، حضرت ختمی مرتبت محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله و سلم و دوازده امام معصوم علیهم السلام و حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا سلام الله علیها می باشد، قول و فعل و تقریر آنها از نظر شیعه سنت و حجّت است و بحث ما هم راجع به همین «سنت» شایسته است.

سنت «فعلی» و «عملی» پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله همان کارهائی است که به قصد تشریع از آنحضرت صادر شده و امامان معصوم علیهم السلام آنرا تداوم بخشیده اند مانند وضو، نماز، حج و امثال اینها.

سنت «قولی» رسول اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه معصومین علیهم الصلاه و السلام، احادیثی است که از آن بزرگواران رسیده است، بعد از آن که صحت صدور سخنی از آن حضرات به اثبات رسید حجّت آن سخن ثابت خواهد بود.

سنّت «تقریری» عبارت از اینستکه کسی کاری را در حضور حضرت خاتم النبیین صلی الله علیه و آله و ائمّه معصومین علیهم صلوات الله اجمعین انجام داده و یا مطلبی بیان کرده باشد و یا حتی در غیاب آن بزرگواران و پس از آگاهی آن حضرات علیهم السلام از آن کردار یا گفتار، سکوت کنند و لب به انکار نگشایند و یا با آن عمل و قول موافقت نمایند و خوبی آنرا بازگو کرده و تأیید کنند و یا حتی در سیمای مبارک آن معصومین