ربیع الاسابیع: ادعیه و اعمال جمعه و دیگر روزهای هفته صفحه 122

إِلاّ غَفَرْتَ لی وَرَحِمْتَنی ، وَرَزَقْتَنی رِزْقا واسِعا ، تُغْنینی بِهِ عَمَّنْ سِواکَ ، یا عُدَّتی عِنْدَ کُرْبَتی ، یا صاحِبی عِنْدَ شِدَّتی ، یا وَلِیّی عِنْدَ نِعْمَتی ، یا عِصْمَهَ الْخائِفِ الْمُسْتَجیرِ ، یا رازِقَ الطِّفْلِ الصَّغیرِ ، یا مُغْنِیَ الْبائِسِ الْفَقیرِ ، یا مُغیثَ الْمَلْهُوفِ الضَّریرِ ، یا مُطْلِقَ الْمُکَبَّلِ الْأَسیرِ ، وَیا جابِرَ الْعَظْمِ الْکَسیرِ ، یا مُخْلِّصَ الْمَکْرُوبِ الْمَسْجُونِ .

أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَرْزُقَنی رِزْقا واسِعا تَلُّمُ بِهِ شَعَثی، وَتَجْبُرُ بِهِ فاقَتی ، وَتَسْتُرُ بِهِ عَوْرَتی ، وَتُغْنی بِهِ فَقْری ، وَتَقْضی بِهِ دَیْنی ، وَتُقِرُّ بِهِ عَیْنی .

یا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ ، وَیا أَوْسَعَ مَنْ جادَ وَأَعْطی ، وَیا أَرْأَفَ مَنْ مَلَکَ ، وَیا أَقْرَبَ مَنْ دُعِیَ ، وَیا أَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ ، أَدْعُوکَ لِهَمٍّ لایُفَرِّجُهُ إِلاّ أَنْتَ ، وَلِکَرْبٍ لایَکْشِفُهُ غَیْرُکَ ، وَلِهَمٍّ لایُنَفِّسُهُ سِواکَ ، وَلِرَغْبَهٍ لاتُنالُ إِلاّ مِنْکَ .

اَللّهُمَّ إِنّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ مَنْ حَقُّکَ عَلَیْهِمْ عَظیمٌ ، وَبِحَقِّ مَنْ حَقُّهُمْ عَلَیْکَ عَظیمٌ ، أَنْ تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَنْ تَرْزُقَنِی الْعَمَلَ بِما عَلَّمْتَنی مِنْ مَعْرِفَهِ حَقِّکَ ، وَأَنْ تَبْسُطَ عَلَیَّ ما حَظَرْتَ مِنْ رِزْقِکَ ، یا قَریبُ یا مُجیبُ ، یا أَرْحَمَ الرّاحِمینَ .(1)

نماز دیگر

شیخ و دیگران به سند معتبر از میسر بن عبدالعزیز روایت کرده اند که گفت : روزی در خدمت حضرت صادق علیه السلام بودم ، مردی از اصحاب ما آمد و گفت : فدای تو شوم ؛ من پریشانم .

حضرت فرمود که : روز چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه را روزه بدار ، و در چاشت روز جمعه در بام خانه خود یا بیابانی که کسی تو را نبیند حضرت