- اشاره 1
- اوقات و حالات تأکید شده برای دعا 7
- 1 - بعد از هر نماز واجب 7
- مقدمه 7
- توضیح 11
- تتمّه ای پُر سود 12
- 2 - بعد از نماز ظهر 14
- 3 - بعد از نماز عصر 17
- 4 - بعد از نماز صبح 18
- 5 - بعد از هر دو رکعت از نماز شب 19
- مقدمه 20
- 6 - در قنوت نمازها 20
- می گویم 21
- دو 22
- سه 23
- چهار 24
- پنج 26
- شش 29
- هفت 29
- هشت 30
- نُه 32
- دَه 33
- یازده 33
- دوازده 34
- 7 - در حال سجده 35
- 8 - در سجده شکر 36
- 9 - هر صبح و شام 37
- 10 - آخرین ساعت از هر روز 39
- 11 - روز پنج شنبه 41
- 12 - شب جمعه 41
- 13 - روز جمعه 42
- 14 - روز نوروز 46
- 15 - روز عرفه 46
- 16 - روز عید فِطر 46
- 17 - روز أضْحی ( = قربان ) 47
- 18 - روز دَحُو الأَرض ( گسترده شدن زمین ) 48
- 19 - روز عاشورا 49
- 21 - روز نیمه شعبان 50
- 23 - شب ششم ماه رمضان 54
- 24 - روز هشتم ماه رمضان 55
- 25 - شب دوازدهم ماه رمضان 56
- 26 - روز سیزدهم ماه رمضان 56
- 27 - روز هیجدهم و شب نوزدهم از همان ماه 57
- 28 - روز بیست و یکم همان ماه 57
- 30 - بعد از زیارت آن حضرت علیه السلام 60
- 29 - بعد از ذکر مصیبت سَیِّد الشُّهداء علیه السلام 60
- 31 - پس از گریستن از ترس خدای تعالی 61
- 32 - پس از تجدید هر نعمت و زوال هر محنت 61
- 35 - پس از نماز تسبیح 62
- 34 - در سختیها و گرفتاریها 62
- 36 - پیش از دعا برای خود و خانواده خود 63
- 37 - روز غدیر 63
- 38 - مطلق اوقات شریفه و شبها و روزهای متبرکه 64
- 39 - هنگام حضور در مجلس مخالفین و غاصبین حقوق امامان علیهم السلام 65
- 40 - چهل روز مداومت به دعا برای فرج 65
- 2 - عرفات 67
- 3 - سرداب 67
- مقدمه 67
- مکانهایی که دعا در آنها بیشتر تأکید شده 67
- 1 - مسجد الحرام 67
- 5 - حرم حضرت سید الشهداء علیه السلام 68
- 6 - حرم مولایمان حضرت رضا علیه السلام 69
- 7 - حرم عسکریین علیهما السلام 69
- 8 - حرم هر یک از امامان علیهم السلام 70
- چگونگی دعا 71
- یکم 72
- سوّم 72
- دوّم 72
- مقصد اوّل 72
- چهارم 73
- ششم 73
- پنجم 73
- هفتم 74
- هشتم 75
- نهم 75
- دهم 77
- یازدهم 78
- سیزدهم 80
- دوازدهم 80
- چهاردهم 81
- پانزدهم 81
- شانزدهم 82
- هفدهم 83
- نوزدهم 85
- هجدهم 85
- بیستم 85
- مقصد دوم 86
- مقدمه 89
- 1 - دعای صلوات 89
- 2 - دعای امام رضا علیه السلام 92
- 3 - دعای عصر غیبت 102
- 4 - دعای قنوت 108
- دعای قنوت 111
- 5 - دعای ندبه 120
- توضیح و دفع إشکال 131
- توجه 131
- 6 - دعای دیگر 132
- تکالیف بندگان نسبت به آن حضرت علیه السلام 135
- شناخت علائم 135
- اوّل : تحصیل شناخت صفات و آداب و ویژگیهای آن جناب 135
- دوم : رعایت ادب نسبت به یاد او 141
- چند تذکر 166
- چهارم : محبوب نمودن او در میان مردم 171
- بحث یکم 171
- پنجم : انتظار فَرَج و ظهور آن حضرت صلوات اللَّه علیه 171
- مبحث دوم 181
- مبحث سوم 183
- مبحث چهارم 184
- مبحث پنجم 187
- ششم : اظهار اشتیاق به دیدار آن بزرگوار 193
- هفتم : ذکر مناقب و فضایل آن حضرت 195
- هشتم : اندوهگین بودن مؤمن از فراق آن حضرت علیه السلام 197
- نهم : حضور در مجالس فضایل و مناقب آن حضرت علیه السلام 199
- دهم : تشکیل مجالس ذکر مناقب و فضایل آن حضرت علیه السلام 202
- 11 و 12 : سرودن و خواندن شعر در فضایل و مناقب آن حضرت علیه السلام 203
- 13 : قیام ، هنگام یاد شدن نام یا القاب آن حضرت علیه السلام 204
- گریستن در فراق امام عصر عجل اللَّه فرجه الشریف 207
- هفدهم : درخواست معرفت امام عصر عجل اللَّه فرجه از خداوند عز و جل 213
- 18 : تداوم درخواست معرفت آن حضرت عجل اللَّه فرجه 216
- 19 : مداومت به خواندن دعای غریق 217
- 20 : دعا در زمان غیبت آن حضرت علیه السلام 218
- 21 : شناختن علامتهای ظهور آن حضرت علیه السلام 218
- 22 : تسلیم بودن و عجله نکردن 226
- بخش اوّل 226
- بخش دوّم 233
- توجه و راهنمایی 242
- 24 : صدقه دادن به قصد سلامتی آن حضرت عجل اللَّه فرجه 247
- 25 و 26 : حج رفتن به نیابت از آن حضرت و فرستادن نایب که از طرف آن جناب حج کند 248
- 27 و 28 : طواف بیت اللَّه الحرام به نیابت از امام علیه السلام و نایب ساختن دیگری تا از طرف آن حضرت طواف نماید 252
- 29 : زیارت مشاهد رسول خدا و ائمه معصومین علیهم السلام به نیابت از مولایمان صاحب الزمان عجل اللَّه تعالی فرجه 253
- 31 : سعی در خدمت کردن به آن حضرت عجل اللَّه فرجه 255
- 30 : استحباب اعزام نایب برای زیارت از سوی آن حضرت علیه السلام 255
- چند نکته 259
- 32 : اهتمام ورزیدن به یاری آن جناب عجل اللَّه فرجه 262
- 33 : تصمیم قلبی بر یاری کردن آن جناب در زمان حضور و ظهور او عجل اللَّه فرجه 264
- مبحث اوّل : معنی بیعت در لغت و شرع 267
- مقدمه 267
- مبحث دوّم : در حکم بیعت 270
- تجدید بیعت در هر روز 271
- دعای عهد 272
- تجدید بیعت در هر جمعه 274
- حکم بیعت به معنی دوم 275
- 35 : صله آن حضرت علیه السلام به وسیله مال 289
- 36 : صله شیعیان و دوستان صالح امامان علیهم السلام به وسیله مال 294
- 37 : خوشحال کردن مؤمنین 295
- 38 : خیر خواهی برای آن حضرت علیه السلام 296
- 40 : دیدار مؤمنین صالح و سلام کردن بر آنان 302
- 41 : درود فرستادن بر آن حضرت علیه السلام 302
- 42 : هدیه کردن ثواب نماز به آن جناب عجل اللَّه فرجه 304
- 43 : هدیه نماز مخصوص 305
- 44 : نماز هدیه به آن حضرت به گونه مخصوص در وقت معیّن 309
- 47 : دادخواهی و توجه نمودن و عرض حاجت بر آن حضرت علیه السلام 312
- 48 : دعوت کردن مردم به آن حضرت علیه السلام 314
- 49 : رعایت حقوق آن حضرت و مواظبت بر ادای آنها 323
- 50 : خشوع دل هنگام یاد آن حضرت عجل اللَّه فرجه 323
- 51 : عالِم باید علمش را آشکار سازد 324
- 52 : تقیّه کردن از اشرار و مخفی داشتن راز از اغیار 324
- 53 : صبر کردن بر اذّیت و تکذیب و سایر محنتها 330
- 54 : درخواست صبر از خدای تعالی 338
- 57 : تظاهر با ستمگران و اهل باطل 344
- 58 : ناشناس ماندن و پرهیز از شهرت یافتن 345
- 59 : تهذیب نفس 348
- 60 : اتفاق و اجتماع بر نصرت آن حضرت علیه السلام 349
- 61 : متّفق شدن بر توبه واقعی و بازگرداندن حقوق به صاحبان آنها 349
- 64 : دعا به درگاه الهی برای جلوگیری از نسیان یاد آن حضرت علیه السلام 354
- 65 : اینکه بدنت نسبت به آن جناب عجل اللَّه فرجه خاشع باشد 355
- 66 : مقدّم داشتن خواسته آن حضرت برخواسته خود 356
- 67 : إحترام کردن نزدیکان و منسوبین به آن حضرت علیه السلام 357
- مقدمه 358
- مبحث اوّل 358
- 68 : بزرگداشت اماکنی که به قدوم آن حضرت علیه السلام زینت یافته اند 358
- ماییم شعائر و أصحاب 361
- در اینجا چند مسأله مطرح می شود 373
- 69 و 70 : وقت ظهور را تعیین نکردن و تکذیب وقتگذاران 375
- بدان 375
- مطلب اوّل 379
- می گویم 381
- مطلب دوّم 384
- وجه اوّل 384
- وجه دوّم 385
- وجه سوّم 386
- وجه چهارم 388
- توجه 389
- مطلب سوّم 393
- دنباله ای از بحث در تأیید مطلب 403
- مطلب اوّل 405
- تتمّه ای پرسود 414
- دو نکته 415
- مقدمه 416
- یکی 416
- 72 : درخواست دیدار آن حضرت با عافیت و ایمان 416
- تتمّه ای پرسود 418
- دوّم 418
- می گویم 422
- چهارم 423
- سوّم 423
- پنجم 424
- 73 : إقتدا کردن و تأسّی جستن به اخلاق و أعمال آن حضرت علیه السلام 428
- اشاره 428
- وجه دیگر اینکه 434
- 74 : حفظ زبان از غیر یاد خداوند و مانند آن 437
- مقدمه 437
- توضیح 438
- اگر اشکال شود 439
- اوّل 439
- سوم 441
- چهارم 441
- پنجم 442
- 75 : نماز آن حضرت عجّل اللَّه فرجه 456
- 76 : گریستن در مصیبت مولایمان شهید مظلوم حضرت ابی عبداللَّه الحسین علیه السلام 460
- 77 : زیارت قبر مولایمان امام حسین علیه السلام 462
- 78 : بسیار لعنت کردن بر بنی أُمیّه در آشکار و پنهان 464
- 79 : اهتمام در ادای حقوق برادران دینی 467
- 80 : مهیّا کردن سلاح و اسب در انتظار ظهور آن جناب 472
1- 17. بحار الانوار ، 86 / 7 ، فلاح السائل ، 167 .
سوم : در حدیث از طریق خاصّه و عامّه وارد است که خدای تعالی در وقت احتضار بنده مؤمن ، لطف و نوازش و بشارت به دخول بهشت و امثال آن آنقدر بر او ظاهر می سازد که کراهت مرگ از طبیعت او زایل می شود ، و او را رغبت تمام به انتقال از این عالم فانی به عالم باقی به هم می رسد ، و به سبب آن ایذا و تشویش او از درد مرگ و سختیهای آن کاسته می شود به گونه ای که او را نهایت رضا به مردن به هم می رسد و رغبت تمام به آن حاصل می گردد ، پس تشبیه کرده است خدای تعالی این معامله را به معامله کسی که اراده کرده باشد به دوست خود سختی برساند به قصد آنکه در پی آن نفع عظیمی به او عاید شود ، پس تردد داشته باشد در آنکه به چه نحو این الم و رنج را به او رساند که به او آزار بسیاری نرسد ، و همیشه مرغِّبات و محسِّنات می گفته باشد ، و نفعی که آن ألم در عقب دارد ذکر می کرده باشد تا آنکه او را به آن رغبت تمام به هم رسد و الم مذکور را بر خود راحت انگارد ، و در این صورت نیز کلام از قبیل استعاره تمثیلیّه خواهد بود (1) .
و نیز بر مقصود دلالت دارد آنچه در کتاب جمال الصالحین از مولای ما حضرت صادق علیه السلام روایت آمده که فرمود : از جمله حقوق ما بر شیعیان این است که بعد از فریضه دست بر چانه بگیرند و سه مرتبه بگویند : « یَا رَبَّ مُحَمَّدٍ عَجَّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ یا رَبَّ مُحَمَّدٍ احْفَظْ غَیْبَهَ مُحَمَّدٍ یا رَبَّ مُحَمَّدٍ إنْتَقِمْ لِابْنَهِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ (2) ؛ ای پروردگار محمد فَرَجِ آل محمد را زودتر گردان ، ای پروردگار محمد [دینت را در] پنهانی محمد حفظ کن ، ای پروردگار محمد برای دختر محمد انتقام بگیر .
تتمّه ای پُر سود
اکنون که از روایات نقل شده دلالت بر مقصود بیان گشت بدآنکه سِرّ مطلب در این است که حقیقت عبادت و اصل آن و شرط قبولیش معرفت إمام علیه السلام و دوستی او است ، پس لازم است که مؤمن بعد از هر نماز حقیقت ایمان خود و راستی ولایش را نسبت به مولایش ابراز دارد ، و با دعا برای او و تقاضای تعجیل فَرَجَش از درگاه خدای عزّ و جل ارادتش را إظهار نماید ، تا نمازش با سبب قبولی مقترن گردد ، و آنچه در بخش اوّل و پنجم آوردیم و نیز آنچه در بخش هشتم خواهد آمد بر این مطلب دلالت دارد ، اضافه بر روایاتی که در تفسیر فرموده خدای تعالی . « اَلْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ » (3) ؛ امروز دین شما را کامل ساختم . و نیز فرموده خدای تعالی : « أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ یَا حَسْرَتی عَلَی مَا فَرَّطْتُ فی جَنْبِ اللَّهِ » (4) ؛ اینکه کسی بگوید دریغا بر آنچه در جنب اللَّه