مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم ( عجل الله فرجه الشریف ) جلد 2 صفحه 197

1- 252. روضه کافی ، 334 ح 521 .

2- 253. سوره جمعه ، آیه 4 .

3- 254. اصول کافی ، 2 / 187 ح 5 .

4- 255. اصول کافی ، 2 / 188 ح 7 .

فرمود : « . . . و امّا حق کسی که نسبت به تو نیکی و احسانی نموده آن است که او را سپاس بگذاری و کار خوبش را یادآور شوی ، و با سخن نیک او را در میان مردم معرفی کنی ، و دعای خالصانه بین خود و خدای خود در حق او بنمایی ، پس اگر این کار را کردی تشکر از او را پنهانی و آشکارا به جای آورده باشی ، و اگر روزی توانستی عملاً کار نیکش را با نیکی تلافی کنی این کار را انجام دِه » (1) .

البته ما قسمتی از حقوق و مراحم آن حضرت را در بخشهای سوم و چهارم این کتاب مبارک بیان داشتیم ، به آنجا مراجعه کن تا سینه ات فراخ گردد و حالت صلاح یابد . و نیز بر این مقصود دلالت دارد آنچه در شواهد لزوم محبوب نمودن آن بزرگوار در میان مردم آوردیم ، و آنچه در فضیلت دعوت کردن مردم به سوی آن جناب ان شاء اللَّه تعالی خواهد آمد . و نیز گواه بر این است آنچه از روایات خواهد آمد مبنی بر اینکه هنگام بروز بدعتها بر عالم واجب است که علم خویش را آشکار سازد ، و همچنین شاهد بر این است تمام آنچه در ترغیب و تشویق بر ذکر خدای تعالی وارد گردیده ، زیرا که یاد آنان علیهم السلام از مصادیق یاد خداوند است ، چنانکه در روایت آمده و در وظیفه نهم خواهد آمد ان شاءاللَّه .

هشتم : اندوهگین بودن مؤمن از فراق آن حضرت علیه السلام

اینکه مؤمن از فراق و دور ماندن از آن حضرت اندوهگین و مهموم باشد ، و این از نشانه های دوستی و اشتیاق به آن حضرت است . و در دیوان منسوب به سرور و سالارمان حضرت امیرالمؤمنین علیه الصلاه و السلام در بیان دلایل و نشانه های دوستی راستین چنین آمده :

وَ مِنَ الدَّلائلِ اَنْ یُری من شَوقِهِ

مِثلَ السَّقیمِ و فی الفُؤادِ غَلائلُ

وَ مِنَ الدَّلائلِ اَنْ یُری من اُنْسِهِ

مُستوحشاً من کُلّ ما هوَ شَاغِلُ

وَ مِنَ الدَّلائلِ ضِحْکُهُ بینَ الوَرَی

وَ القَلْبُ مَحْزونٌ کَقَلْبِ الثَّاکِلِ

و از نشانه ها این است که از شدت شوقش همچون بیماری دیده شود که دلش از شدّت درد می جوشد .

و از نشانه ها این است که از فرط اُنس گرفتن با محبوب دیده شود که از هر چه او را از وی مشغول می دارد وحشت کند [و گریزان باشد] .

و از نشانه ها : خندیدنش در میان مردم است ، در حالی که دلش مالامال از اندوه است همچون زن جوان از دست داده .