مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم ( عجل الله فرجه الشریف ) جلد 2 صفحه 218

1- 316. کمال الدین ، 2 / 342 .

2- 317. کمال الدین ، 2 / 351 .

کنیم ؟ فرمود : هرگاه چنان شد - و تو آن زمان را درک نخواهی کرد - به آنچه در دست دارید [از عقیده راستین] متمسّک شوید تا آنکه أمر برایتان به خوبی روشن شود (1) .

20 : دعا در زمان غیبت آن حضرت علیه السلام

دعایی است که سید بن طاووس رحمه الله در کتاب مهج الدعوات آورده ، در حدیثی که غیبت حضرت مهدی عجل اللَّه تعالی فرجه در آن یاد شده ، راوی گوید : عرض کردم : شیعیانت چکار کنند ؟ فرمود : بر شما باد به دعا کردن و انتظار فَرَج کشیدن تا آنجا که گوید : عرضه داشتم : به چه چیزی دعا کنیم ؟ فرمود : می گویی : اَللَّهُمَّ اَنْتَ عَرَّفْتَنی نَفْسَکَ وَ عَرَّفْتَنی رَسُولَکَ وَ عَرَّفْتَنی مَلائِکَتَکَ وَ عَرَّفْتَنی نَبیَّکَ وَ عَرَّفْتَنی وُلاهَ اَمْرِکَ؛ اللَّهُمَّ لا آخُذُ اِلّا ما اَعْطَیْتَ وَ لا أوقی اِلّا ما وَقَیْتَ اللَّهُمَّ لا تُغَیِّبْنی عَنْ مَنازِلِ اَوْلِیائِکَ وَ لا تُزِغْ قَلْبی بَعْدَ اِذْ هَدَیْتَنی اللَّهُمَّ اهْدِنی لِوِلایَهِ مَنْ فَرَضتَ طاعَتَهُ؛ بار خدایا تو خودت و فرستاده ات و فرشتگانت و پیغمبرت و والیان امرت را به من شناسانیدی ، بار خدایا من نگیرم جز آنچه تو عطا کنی و هیچ نگهدارنده ای جز تو برایم نیست ، بار خدایا ، مرا از منازل دوستانت دور مگردان و دلم را پس از آنکه هدایت کرده ای منحرف منمای ، بار خدایا مرا به ولایت کسی که اطاعتش را بر من واجب ساخته ای هدایت فرمای (2) .

21 : شناختن علامتهای ظهور آن حضرت علیه السلام

شناختن علامتهای ظهور آن حضرت علیه السلام به ویژه علائم حتمی که امامان بر حق علیهم السلام آنها را خبر داده اند ، [از وظایف مهمّ شیعیان است] و دلیل بر این عقل است و نقل .

دلیل عقل

پیشتر دانستید که شناخت شخص آن حضرت سلام اللَّه علیه واجب است ، و شناخت علائم حتمی که مقارن با ظهور آن جناب یا نزدیک به آن است مقدّمه شناخت او می باشد .

اگر بگویید : می توان از راه دیگری جز آن علامتها نیز حضرتش را شناخت ، بنابراین راه معرفت منحصر به همین طریق نیست . خواهیم گفت : در روایات امر به روی آوردن به سوی آن جناب هنگام ظهورش وارد گردیده ، چنانکه در روایت نعمانی به سند خود از امام باقر علیه السلام پس از یاد نمودن از نداء و فرو رفتن زمین در بیداء آمده : پس به سوی او روید هر چند که روی دست و پا باشد ، به خدا سوگند گویی او را می بینم بین رکن و مقام از مردم بیعت می گیرد . . . (3) .