مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم ( عجل الله فرجه الشریف ) جلد 2 صفحه 22

1- 29. مهج الدعوات ، 49 .

بزرگوار از درگاه پروردگار است ، قرائن متعددی نیز در آن هست که أهل إعتبار آنها را می شناسند . اگر بگویید : شاید منظور از عبارت : « و برای خونخواهی تهییج کننده آن را برانگیز » مختار باشد . می گویم : بی تردید مراد از آن حضرت صاحب الزمان است ، دعاها و أخبار چندی نیز بر آن دلالت می کند که در قنوت روایت شده از آن بزرگوار - که خداوند فَرَجش را نزدیک فرماید - خواهد آمد .

دو

قنوتی که در حدیث مزبور از مولایمان ابوجعفر باقر علیه السلام روایت شده : « یَا مَنْ یَعْلَمُ هَوَاجِسَ السَّرَائِرِ وَ مَکَامِنَ الضَّمَائِرِ وَ حَقَائِقَ الْخَوَاطِرِ یَا مَنْ هُوَ لِکُلِّ غَیْبٍ حَاضِرٌ وَ لِکُلِّ مَنْسِیٍّ ذَاکِرٌ وَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَادرٌ وَ إلیَ الْکُلِّ ناظِرٌ بَعُدَ المَهَلُ وَ قَرُبَ الْأَجَلُ وَ ضَعُفَ الْعَمَلُ وَ أَرَابَ الْأَمَلُ وَ آنَ المُنْتَقَلُ وَ أَنْتَ یَا اَللَّهُ الْآخِرُ کَمَا أَنْتَ الأوَّلُ مُبِیدُ مَا أَنْشَأْتَ وَ مُصَیِّرُهُمْ إِلیَ الْبِلَی وَ مُقَلِّدُهُمْ أَعْمَالَهُمْ وَ مُحَمِّلُهَا ظُهُورَهُمْ إلی وَقْتِ نُشُورِهِمْ مِنْ بَعْثَهِ قُبورِهِمْ عِنْدَ نَفْخَهِ الصُّورِ وَ انْشِقَاقِ السَّمَاءِ بِالنُّورِ وَ الخُرُوجُ بالمَنْشَرِ إلی سَاحَهِ المَحْشَرِ لَا تَرْتَدُّ إلَیْهِمْ أَبْصَارُهُمْ وَ أفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ مُتَراطِمِینَ فی غُمَّهٍ مِمَّا اَسْلَفُوا وَ مُطَالَبِینَ بِمَا احْتَقَبُوا وَ مُحَاسَبِینَ هُنَاکَ عَلی مَا ارْتَکَبُوا ، الصَّحَائِفُ فِی الْأَعْنَاقِ مَنْشُورَهٌ وَ الأَوْزَارُ عَلَی الظُهُورِ مَأْزُورَهٌ لَا انْفِکَاکَ وَ لَا مَنَاصَ وَ لَا مَحِیصَ عَنِ الْقِصَاصِ ، قَدْ أَفْحَمَتْهُمُ الْحُجَّهُ وَ حَلُّوا فِی حَیْرَهِ المَحَجَّهِ وَ هَمْسِ الضَّجَّهِ مَعْدُولٌ بِهِمْ عَنْ الْمَحَجَّهِ إِلّا مَنْ سَبَقَتْ لَهُ مِنَ اللَّهِ الحُسْنَی فَنَجَا مِنْ هَوْلِ الْمَشْهَدِ وَ عَظِیمِ المَوْرِدِ وَ لَمْ یَکُنْ مِمَّنْ فِی الدُّنْیَا تَمَرَّدَ وَ لَا عَلی أَوْلِیَاءِ اللَّهِ تَعَنَّدَ وَ لَهُمُ إسْتَعْبَدَ وَ عَنْهُمْ بِحُقُوقِهِمْ تَفَرَّدَ اللَّهُمَّ فَإنَّ الْقُلُوبَ قَدْ بَلَغَتِ الحَنَاجِرَ وَ النُّفُوسَ قَدْ عَلَتِ التَّراقِیَ وَ الْأَعْمَارَ قَدْ نَفِدَتْ بِالإنْتِظارِ لَا عَنْ نَقْصِ اسْتِبْصَارٍ وَ لَا عَنْ اتِّهَامِ مِقْدَارٍ وَ لکِنْ لِمَا تُعَانِی مِنْ رُکُوبِ مَعَاصِیکَ وَ الخِلافِ عَلَیْکَ فِی أَوَامِرِکَ وَ نَوَاهِیکَ وَ التَّلَعُّبِ بِأَوْلیائِکَ وَ مُظَاهَرَهِ أعْدَآءِکَ اللَّهُمَّ فَقَرِّبْ مَا قَدْ قَرُبَ وَ أَوْرِدْ مَا قَدْ دَنَی وَ حَقِّقْ ظُنُونَ الْمُوقِنینَ وَ بَلِّغِ الْمُؤْمِنینَ تَأمِیلَهُمْ مِنْ إقامَهِ حَقِّکَ وَ نَصْر دِینِکَ وَ إِظهَار حُجَّتِکَ وَ الْانْتِقَامِ مِنْ أَعْداءِکَ » ؛ ای کسی که می داند چه در دل همی گذرد ، و چه در باطنها همی پنهان گردد ، و در خاطره ها چه نهفته است ، ای آنکه هر پنهانی را شاهد و ناظر ، و هر فراموش شده ای را ذکر ، و بر هر کاری قادر ، و به همه چیز ناظر هستی ، مدارا به طول انجامید و أجَل نزدیک گردید ، و عَمَل به سستی گرایید ، و امید به نهایت رسید ، و هنگام منتقل شدن فرا رسید ، و تو ای پروردگار ، آخِری چنانکه أوّل هستی ، آنچه ایجاد فرموده ای فنا دهنده ای ، و خلایق را به فرسودگی می رسانی ، و کارهایشان را به عهده شان وامی گذاری ، و مسئولیتشان را بر پشتشان قرار می دهی ، تا وقت پراکنده شدنشان در برانگیخته شدن از قبرهایشان هنگام دمیدن در صور ، و شکفته شدن آسمان به نور ، و بیرون گشتن با پراکندگی به صحنه محشر ، در حالی که چشمهایشان خیره مانده و دلهایشان در