مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم ( عجل الله فرجه الشریف ) جلد 2 صفحه 357

1- 627. سوره أحزاب ، آیه 6 .

2- 628. می گویم : او منصور بن یونس است و « بزرج » معرَّب « بزرگ » است و از شیخ و کشی حکایت شده که او واقفی بوده و نصّ بر حضرت رضا علیه السلام را انکار می کرده ، ولی روایت کردن بزرگانی همچون ابن ابی عمیر و غیر او از وی ، از اموری است که شاهد بر وثاقت اوست ، لذا بعضی از علمای رجال او را از ثقات برشمرده اند ، و اللَّه تعالی هو العالم . ( مؤلف ) .

امام صادق علیه السلام عرضه داشتم : ای سرور من ، چه بسیار از شما یاد سلمان فارسی را می شنوم ؟ فرمود : مگو سلمان فارسی ، بلکه بگو : سلمان محمدی صلی الله علیه وآله وسلم ، آیا می دانی چرا بسیار از او یاد می کنم ؟ عرض کردم : نه ، فرمود : برای سه صفت : یکی : مقدم داشتن خواسته امیرمؤمنان علیه السلام بر خواسته خودش . و دوّم : دوست داشتن فقرا ، و برگزیدن آنها بر اهل ثروت و مکنت . و سوّم : دوست داشتن علم و علما ، همانا سلمان بنده صالح درستکار مسلمانی بود ، و از مشرکین نبوده است (1) .

می گویم : در این صفات و آنچه از آثار نیک بر آنها مترتب می شود تأمل کن ، و از جمله آن آثار اینکه امامان علیهم السلام صاحب این صفات را دوست می دارند و مدح کنند و بستایند ، و به این حدیث شریف عمل کن تا به سعادت دنیا و آخرت نایل شوی . خداوند ، من و شما برادران مؤمن را توفیق دهد که او [به بندگانش] نزدیک و اجابت کننده دعا است .

67 : إحترام کردن نزدیکان و منسوبین به آن حضرت علیه السلام

خواه قرابت و خویشاوندی و وابستگی آنان جسمانی باشد و خواه روحانی ، مانند : سادات علوی ، و علمای دینی و برادران ایمانی ، زیرا که احترام و تجلیل ایشان در حقیقت احترام و توقیر آن جناب - سلام اللَّه علیه - است ، و این چیزی است که از نحوه معاشرت و آداب خردمندان مشاهده می کنیم که شیوه آنان چنین است که فرزندان و برادران و نزدیکان اشخاص بزرگ را به خاطر تعظیم و بزرگداشت آن اشخاص بزرگ إحترام و تجلیل می کنند ، و تفاوت مراتب احترام و توقیرشان از جهت تفاوت مراتب منسوبین می باشد ، و چنین می دانند که احترام و تعظیم شان در حقیقت به آن اشخاص بزرگ برمی گردد ، و ترک کردن احترام و توقیر ایشان را سبک شمردن شأن و شخصیّت آن اشخاص می دانند ، و این چیزی است که هیچ عاقلی در آن تردید نمی کند . و امامان ما علیهم السلام در تعدادی از احادیثی که از ایشان روایت شده بر این معنی دلالت فرموده اند که بعضی از آنها را در امور سی و یکم و سی و هفتم و چهل و هشتم و غیر اینها آورده ایم ، اضافه بر آنچه در أمر شصت و هشتم خواهی شنید ، که نیز به فحوی یا منطوق بر این مطلب دلالت