مکیال المکارم فی فوائد الدعاء للقائم ( عجل الله فرجه الشریف ) جلد 2 صفحه 427

1- 795. ابوالمغرا - به میم و غین و راء - نام حمید بن المثنی کوفی عربی عجلی است ، وی ثقه جلیل القدر بوده و دارای کتاب است .

2- 796. جنّه المأوی ، الفائده الثانیه ، و در بحار الانوار ، 53 / 328 .

3- 797. مصباح شیخ کفعمی ، 482 .

آورده است که گفت : به حضرت ابوالحسن علیه السلام نوشتم : شخصی مایل است حاجات خصوصی و اسراری را با امام خویش در میان گذارد همانگونه که دوست دارد با پروردگارش باز گوید ، پس آن حضرت علیه السلام در جواب نوشت : اگر حاجتی داشتی پس لبهایت را [به شکل گفتن آن] حرکت بده که همانا جواب به تو خواهد رسید (1) .

و بنابر آنچه یاد آوردیم باء در فرموده امام علیه السلام : « یناجی بِنا » زاید است برای تقویت و تأیید سخن ، و یا از جهت ملابسه و إلصاق مجازی ، در آن تدبُّر کن .

وجه هشتم : عمل صالحین از علما و غیر علما است ، که شیوه آنها بوده و هست اینکه تشرُّف به دیدار آن حضرت علیه السلام را از قدیم الأیّام درخواست می کرده اند ، به طوری که جمعی از آنان چهل شب جمعه در مسجد کوفه و یا چهل شب چهارشنبه در مسجد سهله مانده و تضرّع و زاری و عبادت می نموده اند تا به این رستگاری بزرگ نایل شوند . و رستگاری به لقای آن جناب برای بسیاری از صلحا اتفاق افتاده ، و ماجراهایشان در کتابهایی از قبیل بحار (2) النجم الثاقب و دار السلام عراقی و غیر آنها یاد شده است . و من از افراد مورد اطمینان وقایعی را شنیده ام که در آن کتابها یاد نشده ، اکنون خصوصیات و چگونگیهای آن وقایع در ذهنم نیست تا آنها را در اینجا بیاورم .

حاصل اینکه تشرُّف یافتن به دیدار آن بزرگوار در زمان غیبت امری است که ممکن است برای بسیاری از عوام و خواص مردم اتفاق افتاده ، و به همین پاسخ داده می شود به بعضی از اهل شبهه از عامّه و غیر آنها که بر فرقه امامیّه اعتراض می کنند که : در وجود امام غایب از نظر چه فایده ای هست ؟ و نیز در جواب آنها گفته می شود : فواید وجود امام علیه السلام در آنچه با مشاهده و ظهورش استفاده می شود منحصر نیست ، بلکه فواید وجود مبارک او بسیار است هر چند که غایب باشد ، و آن فواید به همه خلایق می رسد ، از همین روی در چندین روایت آن حضرت تشبیه شده به خورشید در وقتی که زیر ابر باشد ، مؤلّف سروده :

هُوَ العَلَمُ الهادِی بإشراق نورِهِ

وَ إنْ غَابَ عن عینی کوقت ظُهورِهِ

ألَمْ تَرَ اَنَّ الشمسَ یُنْشَرُ ضَوْءُها

إذَا کانَ تحتَ الغَیم حِینَ عبورِهِ

اوست آن آیتی که با إشراق نورش هدایتگر است ، هر چند که همچون وقت ظهورش از چشمانم غایب است . آیا نمی بینی که چگونه شعاع خورشید همه جا پراکنده می شود ، در آن موقع که هنگام عبور زیر ابر واقع گردد .