آیین انتظار صفحه 108

عارفان است، که بیشترین دعاهای آنان و مهم ترین حوائج ایشان پیرامون مسأله تعجیل در وصال امام زمان حجّه بن الحسن - عجّل اللَّه فرجه الشریف - دور می زند، چه خوش گفته اند:

فُؤادِی وَطَرْفِی یَأْسِفانِ عَلَیْکُمُ

وَعِنْدَکُمُ رُوحِی وَذِکْرُکُمُ عِنْدِی

وَلَسْتُ أَلُذُّ العَیْشَ حَتّی أَراکُمُ

وَلَوْ کُنْتُ فِی الفِرْدَوْسِ أَوْ جَنَّهِ الخُلْدِ

دل و دیده ام بر شما اسف بار است، و جان و دلم پیش شما و یاد شما نزد من است.

من از زندگی لذّت نمی برم تا اینکه شما را ببینم، هرچند که در فردوس یا بهشت جاودان باشم.

حرف «ه»

1 - همّ آن حضرت علیه السلام

همّ و اندوه آن حضرت به خاطر ضعف و ناتوانی اهل اسلام و به تردید افتادن دل های مردم و گناهانی که مرتکب می شویم و اصراری که بر معاصی داریم می باشد، چنان که این امر از بعضی توقیعات آن حضرت معلوم می شود. پس بر ما باد که برای برطرف شدن اندوه آن بزرگوار دعا کنیم.

2 - هدم بناهای کفر و شقاق و نفاق

از جمله موجبات دعا کردن برای آن حضرت می باشد، زیرا از لوازم بغض دشمنان است. در دعای ندبه - که از امام صادق علیه السلام مروی است - آمده: «کجاست ویران کننده بناهای شرک و نفاق».

و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: «قائم علیه السلام پس از آنکه شرق و غرب زمین را زیر پا می گذارد، به کوفه و مسجد آن می آید و مسجدی که یزید بن معاویه - لعنه اللَّه علیه - پس