آیین انتظار صفحه 122

1- الخرایج: باب حادی عشر فی معجزات الامام علی بن محمد الهادی علیه السلام.

دهد، تا جایی که یک نفر نزد مؤمن شیعه می آید و می گوید: برای من شفاعت کن. می پرسد: چه حقّی بر من داری؟ می گوید: یک روز به تو آب نوشاندم پس یادش می آید و درباره اش شفاعت می کند. و یکی دیگر و می آید می گوید: در یک روز گرم ساعتی از سایه دیوار من استفاده کردی. پس برایش شفاعت می نماید، و پیوسته شفاعت می کند تا اینکه درباره همسایگان و دوستان و آشنایانش شفاعت می نماید. مؤمن از آنچه شما گمان می کنید نزد خدا گرامی تر است».(1)

امام صادق علیه السلام فرمود: «به درستی که مؤمن از شما روز قیامت، مردی را که در دنیا با او آشنا بوده از کنارش می گذرانند، در حالی که امر شده به سوی آتش ببرند، فرشته او را می برد، او به این مؤمن می گوید: به فریادم برس که در دنیا به تو نیکی می کردم و در حوائجی که به من رجوع می کردی یاری ات می نمودم، آیا امروز پاداشی برای من داری؟ پس مؤمن به فرشته گماشته او می گوید: او را رها کن».

امام صادق علیه السلام فرمود: «پس خداوند سخن مؤمن را می شنود، به آن فرشته امر می کند که فرمان مؤمن را بپذیرد، و آن شخص را آزاد می سازد».(2)

وقتی وضع مؤمن با کسی که رابطه جزئی با او دارد چنین باشد، بدون تردید مولای ما صاحب الزمان علیه السلام در حقّ کسی که پیوسته برای آن حضرت دعا نماید، شفاعت می کند و او را روز قیامت در عذاب رها نمی سازد.

11 - رستگاری به شفاعت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله

رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: «من برای چهار گروه شفاعت می کنم، هرچند با گناهان اهل دنیا بیایند: مردی که ذرّیه ام را یاری کرده باشد، مردی که مال خودش را هنگام