آیین انتظار صفحه 156

1- سوره آل عمران، آیه 103.

2- غایه المرام: 242.

3- البرهان: 521/4 - 522.

ملاقات کند که به او روی نموده و از او اعراض نکرده باشد، باید ولایت علی را دارا شود،... (تا جایی که فرمود:) و هر کس دوست می دارد خدای - عزّوجلّ - را در حالی ملاقات کند که ایمانش کامل و اسلامش نیکو باشد، ولای حجّت صاحب الزمان منتظَر را پیشه کند...».(1) مراد از تولّی هر یک از امامان علیهم السلام - که در این حدیث آمده - اظهار محبّت نسبت به ایشان می باشد، و تردیدی نیست که دعا از مصادیق بارز اظهار محبت است.

67 - ثواب عبادت کنندگان

رسول اکرم صلی الله علیه وآله به امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: «همانا مثل تو همچون «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» است، هر کس آن را یک بار بخواند، مانند آن است که یک سوم قرآن را خوانده باشد، و هر کس آن را دو بار بخواند مثل این است که دو سوم قرآن را خوانده باشد، و هر کس آن را سه بار بخواند، مانند کسی است که تمام قرآن را خوانده باشد. تو نیز چنین هستی که هر کس در دل دوستت بدارد، یک سوم ثواب بندگان را خواهد داشت، و هر کس به دل و زبانش دوستت بدارد، دو سوم ثواب بندگان را خواهد داشت، و هر کس به دل و زبان و دستش دوستت بدارد، ثواب تمام بندگان را خواهد داشت».

بنابر این حدیث، هر کس به خاطر محبّت نسبت به امیرمؤمنان علیه السلام، برای مولایمان صاحب الزمان علیه السلام درخواست یاری و فرج کند و دست هایش را به سوی آسمان بردارد و از خداوند این حاجت بزرگ را تقاضا نماید، از مصادیق دوست داران امیر المؤمنین علیه السلام است و دوستی آن حضرت را با دست و زبان ابراز می دارد.