آیین انتظار صفحه 203

1- مجمع البحرین، 2 / 345، ماده (بیع).

2- سوره توبه، آیه 111.

3- این دعا را شیخ عبّاس قمی در مفاتیح الجنان بعد از دعای ندبه ذکر کرده که به خاطر اختصار به آوردن ابتدای این دعای شریف اکتفا کردیم. (ملخص)

4- بحارالانوار، 102 / 110 باب 7.

و فرموده: «هر کس چهل روز این دعا را بخواند، از یاوران حضرت قائم علیه السلام خواهد بود و اگر پیش از ظهور آن حضرت بمیرد، خدای تعالی او را زنده خواهد کرد تا در رکاب آن جناب جهاد نماید و به شماره هر کلمه از آن هزار حسنه برایش نوشته می شود و هزار کار بد از او محو می گردد، که ابتدای آن دعا چنین است: «اَللَّهُمَّ رَبَّ النُّورِ العَظِیمِ، وَرَبَّ الکُرْسِیِّ الرَّفِیعِ...؛ خدایا! ای پروردگار نور با عظمت، و ای پروردگار کرسی با رفعت ...».(1)

24 - صله آن حضرت علیه السلام به وسیله مال

صله به این است که مؤمن بخشی از دارایی خود را برای امام زمانش هدیه کند، یعنی در مصارف و مخارجی که می داند آن حضرت علیه السلام به آنها رضایت دارد و محبوب اوست مصرف کند، و هر سال به این عمل مداومت نماید، و در این عمل شریف، غنی و فقیر و حقیر و شریف یکسانند، جز اینکه هر کس به مقدار استطاعت خود وظیفه دارد. ظاهراً این عمل از مستحبّات مؤکَّده ای است، چون در سخنان امامان علیهم السلام به عنوان «فریضه» از آن تعبیر آمده است.

از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود: «هیچ چیز نزد خداوند محبوب تر از اختصاص دادن درهم به امام علیه السلام نیست، و همانا خداوند درهم را برای او (پرداخت کننده) در بهشت همچون کوه احد قرار دهد». سپس امام صادق علیه السلام فرمود: «خداوند در کتابش فرموده است: «مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَیُضاعِفَهُ لَهُ أضْعافاً کَثِیرَهً»(2)؛ چه کسی به خداوند وامی نیکو می دهد تا خداوند [عوض]وام را چندین برابر، بسیار سازد. امام فرمود: «به خدا سوگند! که این در