آیین انتظار صفحه 220

1- روضه الکافی، 234، ح 312.

2- کمال الدین، 1 / 330.

3- این دعا در اصل کتاب و نیز در مفاتیح الجنان آمده است. (ملخص)

45 - گریستن در مصیبت حضرت ابی عبد اللَّه الحسین علیه السلام

زیرا این کار از اموری است که به وسیله آن حقّ امام علیه السلام ادا می گردد، و بدون تردید ادای حقّ آن حضرت از عظیم ترین و مهم ترین وسایل تقرّب یافتن به اوست. امام صادق علیه السلام فرمود: «... و هیچ دیده و هیچ اشکی نزد خداوند محبوب تر از چشمی نیست که بر او بگرید و اشک بریزد، و هیچ گریه کننده ای بر او نگرید، مگر اینکه فاطمه علیها السلام را صله کرده و حقِّ ما را ادا نموده است، و هر بنده ای [روز قیامت]با دیدگان گریان محشور می شود، مگر گریه کنندگان بر جدّم حسین علیه السلام که [هر آنکه بر او گریسته]در حالی محشور می گردد که دیده اش روشن است و مژده به او می رسد و شادمانی بر چهره اش نمودار است، و خلایق در بیم و هراس هستند در حالی که اینان [گریه کنندگان بر امام حسین علیه السلام]ایمن باشند، و خلایق [در هنگامه عَرَصاتِ محشر]عرضه می شوند، ولی اینان زیر عرش و در سایه عرش با حسین علیه السلام هم سخن خواهند بود».(1)

46 - زیارت قبر مولایمان امام حسین علیه السلام

زیرا این کار صله حضرت صاحب الزمان علیه السلام و نیکی نسبت به آن جناب و سایر امامان علیهم السلام می باشد. امام صادق علیه السلام فرمود: «هرکس قبر ابی عبد اللَّه علیه السلام را زیارت کند، همانا رسول خداصلی الله علیه وآله را صله نموده و پیوند ما را گرامی داشته، و غیبتش حرام، و گوشتش بر آتش [دوزخ]حرام می شود...».(2)

47 - بسیار لعنت کردن بر بنی امیّه در آشکار و پنهان

در مجالس و منابر در صورتی که ترس و تقیه در کار نباشد، چون این کار از