1- کمال الدین: 207/1؛
2- کمال الدین: 330/1.
حرف «ذ»
1 - ذلّت دشمنان به دست آن حضرت علیه السلام بعد از ظهور
امام باقر علیه السلام فرمود: «هرگاه قائم بپاخیزد، ایمان را بر هر ناصبی عرضه می کند، پس اگر به طور حقیقی آن را پذیرفت (که هیچ) و گرنه گردنش را می زند، یا باید جزیه بدهد؛ چنان که امروزه اهل ذمّه جزیه می دهند و همیان بر کمر می بندد و آنها را از شهرها به سوی شهرهای بزرگ می راند».(1)
و امام صادق علیه السلام فرمود: «حقّ را دولتی و باطل را دولتی است و هر کدام از آنها در دولت دیگری ذلیل و خوار است».(2)
و امام باقر علیه السلام درباره آیه «تَرْهَقُهُمْ ذِلَّهٌ ذلِکَ الیَوْمُ الَّذِی کانُوا یُوعَدُونَ»(3)؛ ذلّت آنان را فرا گیرد، این همان روزی است که [رسولان حق]به آنان وعده می دادند. فرمود: «یعنی روز خروج قائم علیه السلام».(4)
حرف «ر»
1 - راحتی خلایق در دولت آن حضرت علیه السلام
از امیر المؤمنین علی علیه السلام روایت شده که فرمود: «اگر قائم ما بپاخیزد، آسمان، بارانش را فرو می ریزد و زمین، گیاهانش را بیرون می دهد، و کینه ها و کدورت ها از دل های بندگان زایل می گردد، و درندگان و بهائم با هم سازگار می شوند تا به حدّی که یک زن، راه عراق و شام را طی می کند در حالی که جز بر سبزه و گیاه پا نگذارد و زینت های خود را بر سر دارد و هیچ درنده ای او را به وحشت نمی اندازد».(5)