آیین انتظار صفحه 58

1- فلاح السائل، 200 و بحار الانوار، 86 / 81 .

2- بحار الانوار، 51 / 77 .

3- کمال الدین: 286/1.

4- کمال الدین: 303/1.

5- کمال الدین، 1 / 323 .

اخبار ائمه اطهارعلیهم السلام درباره غیبت آن حضرت علیه السلام جدّاً زیاد است. در اینجا شایسته است چند نکته را ذکر کنیم:

نکته اوّل

سبب غیبت آن حضرت علیه السلام، که دو قسم است:

قسم اوّل: آن است که برای ما بیان نشده و پس از ظهور برای ما فاش خواهد شد. از عبد اللَّه بن الفضل هاشمی روایت شده که گفت: شنیدم امام صادق علیه السلام فرمود: «به تحقیق صاحب این امر را غیبتی طولانی است و گریزی از آن نیست که در زمان غیبت هر فرد باطل جویی به تردید می افتد».

عرض کردم: چرا؟ فدایت شوم! فرمود: «به خاطر امری که فاش کردن آن به ما اذن داده نشده است».(1)

قسم دوم: آنکه ائمّه معصومین علیهم السلام برای ما بیان کرده اند که چند وجه است:

1 - ترس از کشته شدن: چنان که در بحث خوف و ترس آن حضرت گذشت. و این از علل خروج آن حضرت و قیام با شمشیر نیز هست، همان طور که در حدیث امیر المؤمنین علی علیه السلام آمده که فرمود: «اگر خروج نکند، گردنش را می زنند».

2 - هیچ کدام از طاغوت ها بر گردن آن حضرت بیعتی نداشته باشند: که این وجه در توقیع آن حضرت و در حدیث امام صادق علیه السلام ذکر گردیده است.

3 - امتحان و آزمایش بندگان: چنان که از حضرت رضاعلیه السلام مروی است که فرمود: «سوگند به خدا! آنچه چشم بدان دوخته اید نخواهد شد تا اینکه آزمایش شوید و مؤمن و منافق از هم جدا گردید، و تا اینکه از شما باقی نماند مگر نادرترین پس نادرترین».