آیین انتظار صفحه 64

1- کمال الدین: 334/1.

2- کمال الدین: 282/1.

3- غایه المرام: 693.

4- سوره الرحمن، آیه 41.

پاهای آنان گرفته می شوند [و به دوزخ افکنده شوند.]فرمود: ای معاویه! در این باره چه می گویند؟ گفتم: می پندارند خداوند در قیامت مجرمین را به چهره هایشان می شناسد، پس امر می کند از پیشانی و پاهایشان آنان را می گیرند و به آتش می افکنند. فرمود: چگونه خداوند به شناختن خلایقی که آنها را آفریده، نیاز دارد؟ گفتم: فدایت شوم پس [معنی]این [آیه]چیست؟ فرمود: «هرگاه قائم ما بپاخیزد، خداوند شناخت چهره ها را به آن حضرت عطا فرماید. آن گاه امر می کند کافران را با پیشانی هایشان و قدم هایشان بگیرند. سپس از دم شمشیر می گذراند».(1)

و حضرت موسی بن جعفرعلیهما السلام در تفسیر آیه: «وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّمواتِ وَالأَرْضِ طَوْعاً وَکَرْهاً»(2)؛ و هر آن کس که در آسمان ها و زمین است، خواه و ناخواه فرمانبردار اویند. فرمود: «درباره قائم علیه السلام نازل شده، هنگامی که علیه یهود و نصاری و صابئین و زنادقه و اهل ارتداد و کفر که در شرق و غرب زمین هستند قیام می کند، و اسلام را به آنها پیشنهاد می نماید. هر کس با طوع و رغبت مسلمان شود، او را دستور می دهد که نماز بخواند و زکات بپردازد و آنچه بر هر مسلمان واجب است، انجام دهد و هر کس مسلمان نشد گردنش را می زند تا اینکه در مشارق و مغارب زمین یک نفر غیر موحّد باقی نماند».(3)

و امام صادق علیه السلام درباره فرموده خداوند - عزّوجلّ - : «وَلَنُذِیقَنَّهُمْ مِنَ العَذابِ الأَدْنی دُونَ العَذابِ الأَکْبَرِ»(4)؛ و به آنان از عذاب نزدیک تر پیش از عذاب بزرگ می چشانیم. فرمود: «عذاب ادنی ( >نزدیک تر) عذاب سقر است، و عذاب اکبر قیام مهدی علیه السلام با شمشیر است».(5)