- مقدمه ناشر 1
- نظر بزرگان درباره دعای ندبه 4
- ناقلان دعای ندبه 5
- راوی دعای ندبه 6
- «محمّد بن علی بن ابی قرّه» راوی دیگر دعای ندبه 7
- توثیق ابن مشهدی 8
- دعای ندبه از کدامین امام است؟ 8
- ارتباط امام زمان علیه السلام با کوه رَضْوی و ذی طوی 11
- عدم تصریح به نام تمام امامان 12
- مخالفت با معراج جسمانی 13
- تألیفات درباره دعای ندبه 14
- دعاهای دیگر در عصر غیبت 15
- مکان های سفارش شده برای دعا در عصر غیبت 16
- دعای عهد 19
- اشاره 21
- تعریف ولایت 22
- توجّه به باطن 24
- معنای ولایت تکوینی 24
- اثر بندگی خدا 25
- قرب الهی 26
- آثار قرب الهی 28
- ولایت تکوینی امام زمان علیه السلام 34
این عبارات اشاره به مصائبی دارد که هر یک از امامان در راه هدایت خلق متحمّل شده اند.
و نیز در جایی دیگر می فرماید: «أین الحسن أین الحسین، أین أبنآء الحسین...».
مخالفت با معراج جسمانی
برخی می گویند: جمله «وعرجت بروحه إلی سمآئک» که در دعای ندبه آمده مخالف با اجماع و آیات و روایاتی است که دلالت بر معراج جسمانی دارد، لذا از این جهت درصدد برآمده اند تا در انتساب این دعا به امام خدشه وارد کنند.
پاسخ: صحیح در این جمله: «عرجت به إلی سمآئک» است نه «بروحه» و لذا دلالت بر معراج روحانی ندارد. شاهد این مطلب چند قرینه است:
1 - محدّث نوری رحمه الله در کتاب «تحیّه الزائر» می گوید: در نسخه ای که من از مزار محمّد بن مشهدی دارم: «عرجت به إلی سمآئک» ثبت شده است.(1)
2 - شیخ عباس قمی رحمه الله نیز در کتاب «هدیه الزائر» عبارت استاد خود حاجی نوری را نقل کرده و آن را تأیید نموده است.
3 - الآن نیز نسخه ای خطّی و نفیس از کتاب مزار محمّد بن مشهدی موجود است که در آن «وعرجت به» ثبت شده است.
4 - جمله های دیگر در دعا نیز مؤیّد معراج جسمانی است از قبیل: «وأوطأته مشارقک ومغاربک» و «سخّرت له البراق».