بررسی دعای ندبه صفحه 14

1- 20. تحیه الزائر، ص 260.

5 - بر فرض صحّت نسخه «وعرجت بروحه» این جمله دلالت بر معاد روحانی فقط ندارد، از باب استخدام لفظ موضوع برای جزء و اراده کلّ، مقصود معراج جسمانی و روحانی است. از قبیل این که گفته می شود: «روحی لک الفدآء». مرحوم حاج میرزا ابوالفضل تهرانی می گوید: «گاهی کلمه روح را در معنای جسم با روح به کار می برند به جهت ارتباط بین حالّ و محلّ یا علاقه ملابست که بین آن دو است...».(1)

تألیفات درباره دعای ندبه

دانشمندان و محققان این دعای شریف را مورد توجه خود قرار داده و بر آن شروح و حواشی نوشته اند. اینک به برخی از آن ها اشاره می کنیم:

1 - «شرح دعای ندبه» از صدرالدین محمد حسنی مدرس یزدی.

2 - «عقد الجمان لندبه صاحب الزمان» از میرزا عبدالرحیم تبریزی.

3 - «وسیله القربه فی شرح دعاء الندبه» از شیخ علی خوئی.

4 - «شرح دعای ندبه» از ملا حسن تربتی سبزواری.

5 - «النخبه فی شرح دعاء الندبه» از سیّد محمود مرعشی.

6 - «شرح یا ترجمه دعای ندبه» از سردار کابلی.

7 - «معالم القربه فی شرح دعاء الندبه» از محدث ارموی.

8 - «وظائف الشیعه فی شرح دعاء الندبه» از ادیب اصفهانی.

9 - «کشف الکربه» از محدث ارموی.