- مقدمه ناشر 1
- نظر بزرگان درباره دعای ندبه 4
- ناقلان دعای ندبه 5
- راوی دعای ندبه 6
- «محمّد بن علی بن ابی قرّه» راوی دیگر دعای ندبه 7
- توثیق ابن مشهدی 8
- دعای ندبه از کدامین امام است؟ 8
- ارتباط امام زمان علیه السلام با کوه رَضْوی و ذی طوی 11
- عدم تصریح به نام تمام امامان 12
- مخالفت با معراج جسمانی 13
- تألیفات درباره دعای ندبه 14
- دعاهای دیگر در عصر غیبت 15
- مکان های سفارش شده برای دعا در عصر غیبت 16
- دعای عهد 19
- اشاره 21
- تعریف ولایت 22
- توجّه به باطن 24
- معنای ولایت تکوینی 24
- اثر بندگی خدا 25
- قرب الهی 26
- آثار قرب الهی 28
- ولایت تکوینی امام زمان علیه السلام 34
مصادر این گونه آمده که این دعا برای صاحب الزمان است، ممکن است این گونه توجیه کنیم که: این دعا، دعایی است که برای وجود مقدس امام زمان علیه السلام انشا شده است نه این که این دعا از طرف آن حضرت انشا شده باشد.
هرچند برخی خواسته اند احتمال اوّل را به خاطر ناسازگاری برخی از مضامین دعا، با صدور آن از جانب امام صادق علیه السلام مردود سازند، ولی برای اهل تحقیق روشن است که این اشکالات قابل توجیه است، زیرا نظیر چنین مضامینی در موارد دیگر از امام صادق علیه السلام و دیگر ائمه علیهم السلام نیز نقل شده است.(1)
و نیز احتمال دارد که بزوفری از پدرش حسین بن علی بن سفیان که از علما و راویان بزرگ قرن چهارم که هم عصر و زمان غیبت صغرا بوده نقل کرده و او هم به وسیله نواب اربعه از راه مکاتبه و توقیع با امام زمان علیه السلام در ارتباط بوده و این دعا را در کتاب خود آورده و سپس به دست فرزندش ابوجعفر بزوفری رسیده است.
ممکن است برخی اشکال کنند که این دعا انشای برخی از علمای شیعه بوده است. ولی این احتمال از جهاتی باطل است:
1 - بزوفری در ادامه روایت این چنین آورده است: «ویستحبّ أن یدعی به فی الأعیاد الأربعه». ظاهر این کلمه می رساند که این دعا از جانب معصوم صادر شده است، زیرا محکوم کردن هریک از افعال و اذکار به هریک از احکام خمسه (وجوب، حرمت، استحباب، کراهت و اباحه) از امور توقیفی است که فقط باید از جانب اولیای معصوم خداوند صورت پذیرد.